Ado MO20-1 Sporting Krommenie MO20-1
Dit was dan de dag dat het zou kunnen gaan gebeuren: MO20-1 kampioen. Er is nog maar 1 puntje nodig en als dat niet in deze wedstrijd komt, dan kan het volgende week ook nog of zelfs die week daarna. Maar ja: hoe mooi zou het zijn om op deze manier revanche te nemen op ADO? Ik neem jullie even mee terug naar de vorige wedstrijd: al na 1 minuut de eerste blessure na hard inkomen van beide partijen, nog meer blessures, de nop afdrukken op Lisannes arm zijn nog maar net verdwenen, 4 gele kaarten, een steeds grimmiger wordende strijd en uiteindelijk het verlies met 2-0. En nu dan een uitwedstrijd….We kunnen eigenlijk vrij kort zijn over deze wedstrijd: hij eindigde zoals hij begon, het was een bloedeloze wedstrijd gelukkig ditmaal ook in letterlijke zin. De opdracht die de meiden van John hadden meegekregen was: laat je niet gek maken, accepteren en gewoon doorspelen. Hierbij een dikke pluim voor hoe de meiden deze opdracht hebben uitgevoerd. Het leek hierdoor uiteraard wel dat ADO er meer energie in stak en feller in de duels was. Ook waren ze de bovenliggende partij en hebben ze vaker op doel kunnen schieten. Maar doordat onze verdediging wederom als een huis stond waren de schoten niet doelgericht of (makkelijk) houdbaar voor Floor. Nienke, Feline, Abir en Isa en later ook Anne hielden de deur stevig op slot. Misschien heeft dat toch nog wel wat blauwe plekken opgeleverd met al die geblokte ballen op benen en ruggen, maar de beloning was groot. Het tempo in de wedstrijd kwam steeds lager te liggen. Het mooie combinatievoetbal hebben we nauwelijks gezien, dat zat er vandaag niet in: er was geen doorkomen aan. Door de stevige wind die dwars over het veld ging, werd er veel langs en vooral over de zijlijn gespeeld. De meiden deden het rustig aan met ballen halen en ingooien. Ze hadden goed begrepen dat 0-0 ook helemaal prima was. De scheids besloot steeds minder te fluiten tenzij hij er echt niet omheen kon en ondanks dat hij op het laatst de hele tijd op zijn klokje keek liet hij lang doorspelen, maar ADO kon geen vuist meer maken en dus barstte het gejuich los na het laatste fluitsignaal: KAMPIOEN!! En terecht ook! Dit seizoen is er goed, maar vooral ook steeds beter gespeeld. Het is vooral ook knap dat de meiden steeds beter hun taken kunnen uitvoeren. Nu nog lekker relaxt de laatste partijtjes spelen met aantrekkelijk voetbal en daarna zullen er ook nog wel wat toernooien komen, maar nu eerst genieten van deze topprestatie.
Hartelijk gefeliciteerd Toppers!
