Sporting Krommenie O18-1 – Saenden O18-2 Uitslag: 1-4

Haben sie eine Stunde? Dit antwoord, of eigenlijk een vraag op een vraag, gaf toenmalig Feyenoordtrainer Leo Beenhakker op 29 september 1998 na de 1-3 overwinning op VfB Stuttgart aan een Duitse journalist op de vraag wat er mis was met het Duitse voetbal. Dit antwoord hadden jullie ook van mij kunnen verwachten op de vraag waar het tegen Saenden fout was gegaan.

Het eerste signaal diende zich al halverwege de eerste helft aan toen ik het nodig vond in het middenveld in te grijpen. Te statisch en geen beweging. Alleen Luuk M toonde daar de wil en bereidheid vrij te komen en mocht blijven staan. In mijn beleving stond het daarna beter maar bleven we het lastig houden met de taaie en felle Gladoren. De 1-0 kwam dan ook een beetje uit de lucht vallen en kwam uit een standaardsituatie. De vrije trap van Roan was de keeper te machtig. Dit doelpunt had een bevrijding moeten of kunnen zijn. Helaas deden we onszelf in de laatste minuten voor rust weer onnodig pijn door in de opbouw 2 keer simpel en onnodig de bal in te leveren. De opdracht ‘bal veilig’ moet ik te vaak herhalen. Dit kan door een station over te slaan in de opbouw waardoor de bal verder van je doel is of de bal eruit te halen naar de keeper of een uitgezakte verdediger. Als je de bal vooruit speelt wil vaak een fijne, strakke inspeelpass ook helpen. Daarmee help je je teamgenoot om de bal makkelijker te verwerken. Een achterstand in plaats van een voorsprong bij rust dus (1-2).

Alle goede bedoelingen ten spijt konden de plannen zoals in de rust besproken al vrij snel de prullenbak in toen Saenden vroeg in de tweede helft de score uitbreidde, 1-3. Daarna hebben we het wel geprobeerd maar het was allemaal zonder overtuiging. De vorm van de dag ontbrak, dat zeker, maar ik miste ook een stuk bereidwilligheid. Dit zie ik bijvoorbeeld in de bezetting in de zestien als we voor het doel van de tegenstander komen. Vaak stond daar maar 1 man. Je moet wel heel veel goed doen als je die tussen alle verdedigers wilt bereiken. Niemand die het sprintje trok om in die positie te komen. Met die instelling trek je het geluk ook niet aan getuige de trap op de lat van Roan met nog een kwartier te gaan. Dat had het nog spannend kunnen maken. Nu was het Saenden dat een punt achter de wedstrijd zette, 1-4.

Samenvattend was alles vandaag ruim onvoldoende. Volgende week zal het tegen Westzaan een stuk beter moeten. Op alle vlakken. Saenden, echt geen wereldploeg, kreeg van hen 5-0 klop.

Ik hou me vast aan het feit dat Stuttgart in de return met 3-0 won en Feyenoord alsnog werd uitgeschakeld.

Coach Raymond

Uitgeest, 10-09-2022

Vandaag staat de 2e wedstrijd in de Hoofdklasse beker fase op het programma. Het is een uitwedstrijd tegen het altijd lastige Uitgeest JO13-1.

We spelen om 10:45 op veld 2 en verzamelen daarom om 09:45 met z’n alle bij de oude ingang van Sporting Krommenie. Goed om te zien dat iedereen op tijd is en in het mooie sponsor pak. De gretigheid druipt er van af.

Om 10:00 staan we op de parkeerplaats waar de laatste twee strijders (Ties en Joris) zich ook bij ons voegen.

Door omstandigheden worden we in kleedkamer 1 (de kleedkamer van het eerste) ingedeeld. Alsof ze bij Uitgeest een voorgevoel hebben 

In de kleedkamer beginnen we met het toelichten van de opstelling. Vandaag starten we in de volgende opstelling. Op doel Noah “vd Sar”. In de verdediging van rechts naar links Rinke, Samuel, Justin en Liam – onze pitbulls. Op het middenveld van links naar rechts Dishairo, Joris en Siem – de loopwonders en in de aanval Quinten, Daan en Cem – de dribbelkoningen. 

Don, Ties en Giel beginnen vandaag in de wissel. 

In ons voorbereidingsgesprek wijzen we op de onderdelen die we terug willen zien: 

Alles begint met inzet en de juiste mentaliteit, bewegen zonder bal, zelfvertrouwen aan de bal, verdedigend altijd de binnenkant. 

De warming-up is iets wat chaotisch omdat er door drukte op het complex amper genoeg ruimte is voor alle teams. Desalniettemin maken de jongen een felle en enthousiaste indruk. 

Als de wedstrijd begint zijn we direct bij de les en met veel energie wordt Uitgeest op eigen helft vastgezet. De wedstrijd is nog geen 5 minuten oud als Cem “de benjamin”, na een afgeslagen corner die weer terug wordt gebracht door Joris, op acrobatische wijze de 0 -1 tegen de touwen weet te werken. Een op dat moment dik verdiende voorsprong. 

Hierna weten we de druk er goed op te houden. Liam en Rinke die als back een aantal keren goed op de achterlijn van de tegenstander zijn te vinden. Quinten die als rechterspits voor veel dreiging buiten om zorgt, Samuel en Justin die de spits van Uitgeest totaal onzichtbaar maken. Het spel is nog niet verzorgd maar aan inzet en een goede mentaliteit duidelijk geen gebrek. 

Dit gaat goed tot 1 minuut voor de rust. Na een opeenstapeling van fouten keuzes staat een spits van Uitgeest ineens oog in oog met Noah en middels een ouderwets puntertje weet hij de 1–1 op het scorebord te zetten. Een flinke domper zo vlak voor de rust. 

In de rust proberen we de puntje weer op de i te zetten. Foutjes horen bij het voetbal dus mogen we ons niet in de weg laten zitten. Het enige wat we nu moeten doen is zorgen dat we meer scoren dan de tegenstander en dat is goed mogelijk gezien het spelbeeld. Ondanks dat Uitgeest een goed team heeft met een aantal prima spelers zijn we duidelijk de betere (aldus de trainers ). 

Of de tegengoal in onze hoofdjes is geslopen weten we niet maar de 2e helft beginnen we toch wat slap aan de wedstrijd en dit resulteert in een knullige 2-1 voor Uitgeest. Een corner voor Uitgeest wordt snel en kort genomen en vervolgens binnengeschoten terwijl onze jongens met de rug naar de bal richting eigen goal lopen om de posities in te nemen. 

Dit mag natuurlijk op ons niveau nooit gebeuren, maar als je geen fouten maakt kun je ook niets leren. 

Deze achterstand schudt de jongens duidelijk wakker. Er worden een aantal wissels doorgevoerd Justin verhuist naar voren en Rinke neemt zijn eigen plek rechts achterin weer in. Daan neemt de spitspositie in en Don verhuist een linie naar achteren. Dit blijkt een gouden greep. 

Ons middenveld bestaande uit Don, Joris en Ties weten Justin op rechts en Dishairo op links keer op keer in stelling te brengen. Dit resulteert in een aantal goed voortzetten vanaf de zijkant. Uit 1 van die voorzetten weet Joris de bal werkelijk schitterend in de bovenhoek te plaatsen. Niet eens heel hard maar perfect geplaatst verdwijnt de bal in de winkelhaak. Dit betekent de 2-2 en onze jongens ruiken bloed. Vanaf dit moment weten we werkelijk elke duel te winnen. 

7 minuten voor tijd wederom een goede steekpas vanuit het middenveld op Justin en die maakt het als een volleerd spit heel koelbloedig af middels een heerlijk stiftje. Dit betekent een 2-3 tussenstand en een uitgelaten Sporting Krommenie. Maar ook hier wordt geen genoegen mee genomen. 

Nogmaals een prima aanval over de linkerkant zorgt ervoor dat de bal middels een stuit bij de andere strijder op het middenveld Ties terecht komt. Die controleert de bal waarna hij met een kiezelhard schot door het midden de wedstrijd in slot gooit 2-4. 

Hierna nog 1 noemenswaardige aanval waarin we wel het overzicht en rust bewaren. Uitgeest breekt door over rechts waarna de mee naar binnengekomen Rinke het duel goed wint en vervolgens niet zomaar de bal weg schiet maar rustig blijft en Daan in de voeten zoekt die heel goed de bal in één keer kaatst op Don welke vervolgens met buitenkant rechts á la Cruijff Justin de diepte in stuurt. Helaas eindigt zijn lobje op de lat. Maar dit is wel een uitstekend voorbeeld van hoe je kunt voetballen als je rustig blijft aan de bal. 

Wellicht nog goed om te noemen dat Don “el capitano” de eerste gele kaart van de competitie pakt door heel goed een snel genomen vrije trap te blokkeren. Dit noemen we ook wel “take one for the team” 

2 gespeeld 2 gewonnen, 6 voor en 2 tegen. Prima statistieken voor in de hoofdklasse. 

Groeten twee trotse trainers. 

06-09-2022, Krommenie

Na een zware oefen campagne plus dito voorbereiding en een ietwat ongelukkige situatie op de eerste zaterdag van de beker fase gaan we vandaag dan toch echt de eerste wedstrijd spelen. Voor het eerst met alle 14 spelers aanwezig en fit.

De wedstrijd staat gepland tegen het sterke AFC’34. Dit is de 12-1 lichting die net als wij vorig jaar onder het motto van verticaal opleiden zijn doorgeschoven naar de O13. Waar wij vorig jaar hebben gekozen voor een geleidelijke aanpak via de 2e en 1e klasse zijn deze jongens gelijk in de hoofdklasse ingedeeld.

Het feit dat er een “klein” communicatie akkefietje speelde op vrijdag avond, zaterdag en maandag middag (gaan we niemand mee vermoeien maar de manier van communiceren was wat ongelukkig) plus het feit dat er in dit team van AFC’34 jongens uit de complete regio Noord-Holland inclusief Assendelft spelen. Geeft een extra lading aan de wedstrijd. Dit is vooral te merken aan de trainers/coaches die nog nooit zo zenuwachtig zijn geweest voor een wedstrijd 

We verzamelen om 17:00 in de kleedkamer om de wedstrijd en opstelling door te spreken. Helaas heeft Justin vandaag iets meer moeite om na een zware schooldag op tijd in de kleedkamer aanwezig te zijn. Dat betekent dat de team afspraken in werking treden en Justin zijn basis plaats kwijt is ten faveure van Liam die we eigenlijk wat rustiger wilde laten starten vanwege zijn recente schouder blessure. Maar niet getreurd het mooie aan dit team is dat het een echt team is waardoor dit heel goed wordt opgepakt. 

De start opstelling vandaag is : Noah “vd sar” op de goal, achterin van rechts naar links, Rinke, Samuel, Giel en Liam – 4 pitbulls op een lijn. Op het middenveld van links naar rechts Dishairo, Don “el capitano” en Siem – onze loopwonders. Voorin van rechts naar links Joris, Quinten “Berghuis” en Cem – onze atacantes. In de voorbespreking geven we aan dat we achterin vooral moeten letten op de binnenkant afdekken, binnen 5 seconden na balverlies in het duel zitten om de bal terug te veroveren en vooral heel veel energie en zelfvertrouwen aan de bal. Als uitgangspunt gebruiken we de eerste helft tegen Fortuna w’veer 13-1 toen we ontzettend goed speelde tegen een divisie 2 team. 

Dat deze pep-talk niet aan dovemans oren is besteed zien we eigenlijk al terug in de warming-up die fanatiek en serieus wordt uitgevoerd. 

Als de wedstrijd begint zien we een ontzettend fanatiek Sporting Krommenie O13-1 die zijn tegenstander over het hele veld onder druk zet. De spitsen van AFC’34 zijn behendig maar worden vakkundig aan de buitenkant gehouden door de beide pitbulls op de back Rinke, Liam en later Justin en Giel. Dit alles onder de leiding van onze sterk spelende ausputzer Samuel. 

Na ongeveer 5 minuten veroveren we de bal op het middenveld en volgt er een razendsnelle uitbraak over de rechterkant. Een hele goede loopactie zonder bal van onze spits Quinten en een dito voorzet die goed wordt afgemaakt door de uitstekend meegelopen Cem. 

Dit is precies waar onze kracht ligt doordekken op de man, bal veroveren en snel uitbreken. De tweede goal loopt het exact hetzelfde met als enige verschil dat Joris goed uitbreekt over de rechterkant en de bal zelf prachtig in de bovenhoek deponeert. 

Niet lang na de 2e goal word er door de weer goed leidende scheidsrechter Daan afgefloten voor de rust. 

In de rust wordt er door Henry op gewezen dat we voorin beter moeten “kantelen” dat betekent (voor alle ouders ). Dat als de rechter centrale verdediger van de tegenstander wordt ingespeeld de spits deze onder druk zet en onze rechterspits over moet komen om de linker centrale verdediger af te dekken en omgekeerd. Dit wordt na rust heel goed opgepakt en leid een aantal hachelijke situaties in voor de goal AFC’34 waar helaas niet uit wordt gescoord. 

De rest van de 2e helft kunnen we eigenlijk beschrijven als een heerlijk strijd over het hele veld waarin we vaak op wilskracht als winnaar tevoorschijn komen. Dit is echt genieten geblazen langs de kant de kracht en intensiteit waarmee de jongens allemaal strijden is waanzinning. 

Het is AFC’34 dat in de laatste 15 minuten gevaarlijker lijkt te worden. Maar gelukkig hebben wij Noah op doel die een aantal zeer cruciale reddingen in huis heeft vandaag. Heerlijk om zo een “punten pakker” op doel te hebben staan. 

Ik wil afsluiten met een groot compliment aan de inzet en werklust van onze strijders. Iedereen heeft een zeer ruime voldoende gehaald gisteren als het aankomt op deze twee onderdelen. En we weten allemaal dit de basis is voor elke overwinning. Natuurlijk zijn er nog genoeg verbeter punten als het aankomt op rust, overzicht, zelfvertrouwen aan de bal en bewegen zonder bal maar dat blijven we allemaal trainen en dat wordt zeker beter gedurende het seizoen. 

Twee zeer opgeluchte trainers, 

Robby & Henry 

KFC O18-1 – Sporting Krommenie O18-1
Uitslag: 4-6

Eind vorig seizoen is besloten om het 2^e selectieteam van de O19 niet, zoals te doen gebruikelijk, in te schrijven als O19-2 maar als O18-1. De eerstejaars kunnen daardoor nog een jaar langer tegen leeftijdsgenoten voetballen op een aantrekkelijk, uitdagend niveau. Met KFC O18-1 als tegenstander konden we direct aan de bak, daarover later meer.

Als coach kijk ik altijd uit naar de start van het seizoen. Nieuwe teams, een hoofdcoach die er nu vanaf de start bij is (Arie), nieuwe dynamiek. Iedereen moet weer voor zijn plekje vechten. Dat zorgt soms ook voor teleurstellingen. Iedereen wil natuurlijk graag in de O19-1 spelen maar dat gaat natuurlijk niet. Daarvoor is maar plaats voor de helft van de selectie. Teleurstelling toont ambitie en dat vind ik mooi om te zien. De kunst is om de knop om te zetten en te strijden voor je plek. Want dat is selectievoetbal. Niemand heeft een gegarandeerde plek.

KFC O18-1 dus. Grotendeels de O17-2 van vorig jaar en daar hadden we het vorig seizoen met onze O17-2 maar wat moeilijk mee. Een dikke nederlaag in de korte competitie aan het begin van het seizoen (die KFC als kampioen afsloot) en een net zo dikke in een oefenwedstrijd later in het seizoen. Maar nieuwe ronde, nieuwe kansen. Wij zijn al wat verder in de voorbereiding. KFC trainde in de week voorafgaand pas voor het eerst daar waar wij 7 augustus al konden starten en al een oefenwedstrijd hadden gespeeld (tegen HSV Sport 4-4). In de oefenwedstrijd zagen we al goede dingen (vlot combinatievoetbal, veel kansen) maar ook dingen die voor verbetering vatbaar zijn (laag rendement, persoonlijke fouten die leidden tot tegengoals).

Over de verhoudingen in het veld kan ik kort zijn. Behoudens een korte periode in de eerste helft was het Sporting dat de lakens uitdeelde. Al na 5 minuten was daar bijna de voorsprong maar trof Luuk M de lat en was de rebound niet aan Luuk O besteed. Waar het wachten was op een doelpunt van rood-wit stond het na 18 minuten echter 1-0 voor KFC nadat ze een persoonlijke fout bij ons achterin afstrafte. Dit tikje moesten we even verwerken maar nadat we het hoofd geschud hadden trof Hugo de lat en was het niet veel later verdiend 1-1. Selim met een goede loopactie in het strafschopgebied waar hij tevens als eindstation diende van een vloeiende aanval. We zaten inmiddels op een half uur spelen. In het kwartier tot de rust zou er nog een hoop gebeuren.
– minuut 37: 2-1 KFC straft een nieuwe persoonlijke fout af
– minuut 38: 2-2 weergaloze slalomgoal van Per (linksback notabene)
– minuut 40: Per schiet op de paal
– minuut 42: 2-3 Bram eindstation vloeiende aanval met de bal voor het intikken
– minuut 45: 3-3 Didier pakt beetje man en boel bal in het strafschopgebied, penalty

Rust, pffffffffff. Tijdens de 15 minuten pauze aangegeven dat we al aan het bier (bij wijze van spreken dan) hadden kunnen zitten in plaats van aan de limonade. De foutenlast moet omlaag om onszelf te belonen. Bal eruit of desnoods wegrammen.

De tweede helft startte voortvarend. Adel kon doorlopen naar het doel maar werd onderweg onderuit gemaaid. Vrije trap met de aantekening dat de scheidsrechter hier natuurlijk wel een kaart had moeten trekken. Volgens de regels rood maar met geel en een aantal minuten aan de kant had ik ook kunnen leven. Voor een minder vergrijp mocht Hugo later in de wedstrijd tenslotte wel even naast me komen zitten. Per vond het een goed idee om de vrije trap dan maar in de goal te schieten, 3-4. Daarna speelden we feitelijk een gewonnen wedstrijd maar duurde het nog vrij lang voordat de wedstrijd in het slot werd gegooid. Een kwartier voor tijd volgde de 3-5 en 3-6 elkaar in rap tempo op. Eerst een intikker van Luuk M (de Sporting versie van Davy Klaassen), gevolgd door een intikker vlak voor de doellijn van Bram (credits naar Hugo), beide een resultaat van vlot combinatiespel tot in de zestien. De 4-6 vlak voor tijd was voor de statistieken.

Samenvattend: een goede overwinning met aansprekend spel, werklust, strijd en enthousiasme. De opdracht om tot in de zestien van de tegenstander door te voetballen om zo grotere kansen af te dwingen werd goed opgepakt. Verbeterpunten zijn er ook. De foutenlast zoals eerder benoemd moet omlaag, we gaan niet elke wedstrijd 5 of 6 keer scoren. Middenveld was vaak nog te statisch, meer verrassing door positiewisselingen. Datzelfde punt geldt voor de voorhoede. Dat is goed trainbaar. Een goede start, ik heb genoten, tot volgende week!

Coach Raymond