IJmuiden 012-1 – Sporting Krommenie 012-2      1 – 2

Vandaag stond de wedstrijd tegen IJmuiden op het programma. Naast het stadion van Telstar mochten onze helden het vandaag laten zien. Helaas nog even een kleine tegenvaller: Max had tijdens de warming-up toch nog wat last gekregen van zijn bovenbeen. De opstelling werd nog snel even omgegooid zodat Max wat extra rust kon pakken. Direct na de aftrap greep Sporting het initiatief en werd de bal al goed rondgespeeld. IJmuiden werd vastgezet en Sporting kwam er aan aantal keer mooi doorheen. Yannick had twee keer pech dat er een goede keeper op doel stond, anders hadden we snel met 1-0 voor gestaan. De momenten dat IJmuiden wel naar voren ging, lieten ze achterin veel ruimte en daar werd Yannick op gewezen door Trainer Jayden. Dit pakte direct goed uit want Sergi pakte de bal af, speelde Niek in en die gaf een diepe bal achter de verdediging. Yannick, duidelijk sneller dan de verdedigers van IJmuiden, kwam 1 op 1 met de keeper en schoot hem netjes in de hoek. 0-1, een lekker begin van de wedstrijd! Sporting bleef goed overspelen en de ene aanval na de andere werd op de mat gelegd. Dit keer werd er ook heel goed gebruik gemaakt van onze buitenste middenvelders Neville en Quinn, waardoor het voor IJmuiden lastig te verdedigen was. Dylan, vandaag veel als mid-mid, gaf een mooie diepe bal op Yannick die wederom de verdedigers te snel af was. Yannick schoot goed in de hoek maar die ‘vervelende’ keeper kon maar net het schot keren. Boris was meegelopen en schoot uit een onmogelijk hoek…op de paal! Doordat iedereen lekker in de aanvalsmodus stond, vergaten de mannen achterin even op te letten en uit het niets stond daar de spits van IJmuiden 1 op 1 met Morris en het stond 1-1. Hoe dan? Maar zoals vaker is gebleken in dit team, kop omhoog en doorvoetballen. Mooie aanval over links, opgezet door Neville die Dylan inspeelde, Dylan draaide direct open en speelde Boris aan. Schot van Boris werd helaas geblokt, maar binnen 10 tellen had Sporting de bal weer terug. Opnieuw Dylan, die zag Niek rechts op zijn brommer naar voren gaan, Niek gaf een mooie voorzet gevolgd door een knappe kopbal van Yannick… net langs de kruising. Nog 1 minuut tot de rust en daar was dan eindelijk de voorsprong. Dylan speelde Boris in, Boris gaf de bal af op Yannick die via de benen van de keeper de bal langzaam in het doel zag rollen. 1-2, en dat was echt dik verdiend!  

Ondanks de gemaakte afspraken, was het spel na rust erg rommelig. Veel te gehaast, en ook werd te snel de lange bal gespeeld. Dit was duidelijk een mindere fase van Sporting, maar gelukkig hadden we Morris op doel die veel knappe reddingen in huis had. Bij vlagen lieten we nog wel goed voetbal zien, en op die momenten werd Sporting direct gevaarlijk, maar de tweede helft was duidelijk minder. We hebben nog wat posities gewisseld in het laatste kwartier, maar ook dit gaf niet het gewenste resultaat. Qua conditie lieten een aantal spelers ook nu zien dat dit ook nog niet helemaal op gewenst niveau is. Ondanks dit nachtkaarseffect, geef ik toch graag een compliment aan de mannen vandaag. Iedereen scoorde een ruime voldoende en mannen wat kunnen jullie bij vlagen toch heerlijk voetballen! De keeper van IJmuiden had een topdag, anders hadden we hier gewoon met een hele dikke overwinning van het veld gelopen. 

Volgende week een oefenwedstrijd tegen OFC, ik zie jullie dan.

Leider/coach Yannis

Sporting Krommenie JO13-1 – SVA JO13-1

ASSENDELFT- Koen Kampioen, Snelle Jelle, Sjakie en de Wondersloffen en zo zijn er nog wel een aantal boekenreeksen over voetbal, spanning en waar uiteindelijk altijd gewonnen wordt. Het zijn tevens verzonnen verhalen met fictieve personages, maar wat ik nu ga beschrijven is waar gebeurd met jongens die echt bestaan, namelijk de J013-1 van Sporting Krommenie

De laatste weken wordt er steeds beter gespeeld wat heeft geleid tot een verdiende koppositie. Voor de laatste wedstrijd van de eerste fase dient er afgerekend te worden met de rivaal in Assendelft, SVA, om het kampioenschap veilig te stellen. Zoals elke wedstrijd zorgen we dat we allemaal drie kwartier vantevoren aanwezig zijn.

Hoewel we de wedstrijd ‘op zich’ willen benaderen hangt er een gespannen sfeer in de kleedkamer, anders dan we gewend zijn. Als twee amateur-psychologen proberen we de boys in een juiste mindset te krijgen en afgekeken van Al Pacino in de klassieker ‘any given sunday’ noemen we dit ‘zomaar een zaterdag’. De jongens stormen opgepept en strak van de zenuwen richting het hoofdveld waar een gedegen warming-up plaatsvindt.

Het fluitsignaal heeft geklonken en de bal rolt. Al snel kunnen we signaleren dat de spanning er flink op zit, want we doen heel erg ons best, misschien wel teveel, maar geen bal komt aan en we lopen als kippen zonder kop over het veld. Daar tegenover staat een tot hun tanden toe gemotiveerd team dat overtuigd is ons het leven zuur te maken, wat ze tevens doordeweeks al op diverse scholen onderling hebben verkondigd. De opponent lijkt de belofte na te komen en zetten ons ook al vroeg op een 1-0 achterstand. Gelukkig weet Ties de schade snel weg te poetsen met een schot in de drukke ‘zestien’, 1-1! Lang mocht het feest niet duren, want door de spanning blijven we gekke dingen doen, 2-1. Tot onze grote frustratie weten de rood-witte hemden de marge zelfs op twee te zetten, 3-1.

Wordt dit dan zo een zaterdag? Nee, toch niet! Want Justin, vlugge Japie voor de gelegenheid, weet met een mooie lob de sterke keeper te verschalken en de aansluiting voor rust te vinden, 3-2! Nee! Weer niet! De actieve Assendelvers weten toch weer een gat in onze defensie te slaan, 2-4. Ondertussen was tot overmaat van ramp onze aanvallende troef, vlugge Japie, uitgevallen met een dikke teen. En zo gaan we gedesillusioneerd de dug-out in. 

Ja, hoe krijg je als twee amateur-psychologen de boel in tien minuten weer op de rit? Hoe gaan de jongens weer laten zien wat ze kunnen en al vier wedstrijden achter elkaar hebben gedaan?

We benadrukken dat we gewoon nóg een helft hebben om dit te doen en probeer het plezier weer te vinden, de reden dat we hier zijn. Het is zomaar een zaterdag, zomaar een zaterdag waarop je kampioen kunt worden.

De tweede helft beginnen we meteen goed, zonder de vinger erop te kunnen leggen merken we dat. De boys zijn rustiger en voetballen gewoon weer. Maarja, er moeten nog wel drie goals gemaakt worden in de resterende 15 minuten en tegelijk niets tegen krijgen. Uit een corner weet notabene de kleinste van het stel, Liam Tagliafico, met een goeie kopbal weer hoop in de harten te koppen, 4-3!

Gelukkig was de dikke teen van vlugge Japie weer met tape aan elkaar geplakt, dus Justin werd binnen de lijnen gebracht. Hopelijk kon hij zorgen voor het ‘ondenkbare’ in de laatste minuten. Er wordt gestreden voor elke centimeter en de drive van het hele team is niet te bevatten inclusief reservebank die intensief meeleeft

Met nog slechts zes minuten op de klok weet inderdaad Justin de bal heerlijk binnen te schieten, 4-4!! Zou het dan toch ….

Net als in elk jongensboek blijft het tot het laatste moment spannend. En, er wordt ook altijd gewonnen. Zo ook in dit verhaal, want wie anders dan hoofdpersoon vlugge Japie weet met zijn hattrick ons kampioenschap in de laatste minuut binnen te knallen, 4-5!

Na een heerlijke celebration en dank aan het massaal opgekomen publiek begeven we ons richting kleedkamer.

En om het verhaal compleet te maken staan er nog twee KNVB scouts de trainers op te wachten. De vraag is of ze de gegevens mogen noteren van onze rechtsbuiten met dikke teen. We knikken instemmend en zeggen schrijf maar op; “Vlugge Japie”.

We zijn niet alleen kampioen, maar tevens door naar de volgende ronde in de beker.

Daarin treffen we een andere poulewinnaar uit de hoofdklasse of divisie, dus we kunnen onze borst nat maken.

Tot slot willen we elke speler van dit bijzondere team bedanken en feliciteren. Anders dan bovenstaande doet vermoeden kent dit team geen uitblinkers of vedetten.

Jullie hebben allemaal evenveel bijgedragen aan dit succes. En we zijn nog niet klaar, dit is er slechts één uit de reeks.

TC1 en TC2

Sporting Krommenie JO13-1 – Foresters JO13-1    

24-9-2022
KROMMENIE-Voor de vierde pot in de bekercompetitie kwamen de Foresters 013-1 op bezoek uit het bebosde gedeelte van Heiloo. De club waar Kenneth Taylor ooit zijn eerste stappen deed op het voetbalveld richting zijn debuut afgelopen week bij Oranje.

Onze jongens zijn lekker bezig deze jaargang en zijn trotse koploper in een zware hoofdklasse. We starten in een vertrouwde

1-1-3-3-3 formatie, d.w.z. Noah Bras(il) als sluitpost, Samuelito El @apitán achter de drie ‘killers’ Rinke, Giel en Liam. Op het middenveld centraal regisseur Joris geflankeerd door Ties rechts en Dishairo links. Het gevaar moet voorin komen van Justin (de blanke Usain Bolt), Quinten ‘spitta’ Tabak en Cem (topscoorder van beroep).

Onze reservebank is deze week rijkelijk gevuld met Siem (knieklachten), Don(toch nog op tijd hersteld van griep) en Daan(niet inzetbaar wegens knieblessure) en Thijs & Teun vullen de dug-out als versterking uit de 013-2.

We hebben vooraf afgesproken de tegenstander niet te onderschatten ondanks hun resultaten en dat blijkt in de oren geknoopt. De tegenstander wordt op eigen helft vastgezet door de aanvallers, onze eerste verdedigers. Dat onze verdedigers op hun beurt ook kunnen aanvallen blijkt wel als Rinke vanaf rechtsachter de ‘zestien’ in duikt en zonder twijfel de keeper (en ons) weet te verrassen door de bal hoog in de korte hoek te knallen, 1-0!

Even later is het Dishairo die op links langs z’n tegenstander swingt en Justin een niet te missen kans schenkt, 2-0!

Supersub Teun is inmiddels ook binnen de lijnen gekomen en doet z’n bijnaam ‘Teunaldo’ meteen eer aan, door in de drukte beheerst de bal onder zijn voet te laten gaan en met links de keeper voor de derde keer deze ochtend het nakijken weet te geven, 3-0!

Onze andere invaller Thijs was inmiddels ook verdienstelijk bezig, maar moest helaas met een blauwe knie het veld vroegtijdig verlaten. Nog voor rust weten de roodhemden tegen de verhouding in toch nog de O uit de tussenstand te schieten, 3-1.

De break gebruiken we traditioneel om vanuit het team te bespreken hoe de eerste helft is verlopen. Daar konden we éénduidig over zijn, het ging best lekkere. Zaak is nu om niet te verslappen en de ruimtes goed blijven te benutten. De tweede helft benaderen alsof het weer 0-0 staat.

Het tweede bedrijf starten we voortvarend en we zien weer hetzelfde spelbeeld. De Foresters hebben niets in de spreekwoordelijke melk te brokkelen, uitgezonderd van hun beweeglijke nummertje tien, de directe tegenstander van Joris. Onze ‘regisseur’ heeft er een zware kluif aan, maar toont desondanks z’n klasse. Gelukkig weet hij zichzelf met een goal te belonen door met veel gevoel z’n krullebos tegen een halfhoge bal te zetten en beheerst het speeltuig de hoek in te sturen, 4-1! De marge is weer drie en ondertussen geven we geen kans weg.

Onder aanvoering van Samuelito weten we regelmatig voetballend eruit te komen en hebben onze mandekkers Rinke, Giel en Liam hun spitsen in de broekzak. Onze rechterspits Justin Bolt is vandaag weer op de brommer en laat bij een counter iedereen z’n hielen zien om vervolgens heerlijk de bal in de verre hoek te ploffen, 5-1!

Alsof het allemaal niet genoeg is en de opponent als een lamgeslagen bokser in de touwen hangt gooit Quinten ‘Spitta’ Tabak nog wat zout in de enorme wonden, want op snelheid dribbelt hij vanaf links net over de middenlijn richting vijandelijk doel met twee tegenstanders in zijn nek. Toch weet hij de bal knap bij zich te houden en goed naar z’n gouden rechter te draaien om vervolgens de keeper kansloos te laten, 6-1!

Wat een heerlijke overwinning. Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend en makkelijk, maar wat deze jongens nu een paar weken achter elkaar laten zien is heel knap! Onze complimenten voor écht het hele team.

Aankomende zaterdag de Noordzaanse derby bij en tegen SVA. Uiteraard zijn we gebrand om deze ook te winnen om de kroon op het werk te zetten.