Dit is de leven

Dit is de leven

Foresters O18-2 – Sporting Krommenie O18-1: 2-2

Het valt me de laatste tijd zwaarder om een verslag te schrijven. Het ging makkelijker toen we veel en vaak wonnen. Maar hé, dit is geen Facebook waar we alleen de leuke dingen van het leven delen. Voetbal is soms net het echte leven, met ups en downs. We zitten nu in een mindere periode. Dit kunnen we niet helemaal los zien van de wisselingen in het team zo rond de voorjaarsvakantie. Per saldo zijn we er niet op vooruitgegaan. We zaten al krap in de verdedigers, de keuze is nu nog minder, en ook aanvallend hebben we een steekje moeten laten.

Dit zou overigens geen excuus moeten zijn om niet de 3 punten uit Heiloo mee te nemen al mogen we er niet te licht over denken. Foresters staat puntloos onderaan maar gek genoeg ook in de halve finale van de beker. De eerste helft is het eenrichtingsverkeer maar we maken het onszelf niet makkelijker door al snel achter de feiten aan te lopen. Slap ingrijpen licht daaraan ten grondslag. Halverwege trekken we de stand gelijk door Chico (assist Bjorg) maar mogen we het onszelf kwalijk nemen dat de stand niet ruim in ons voordeel is.

Dan de tweede helft maar. Helaas schieten we onszelf wederom in de voet. Een te korte terugspeelbal wordt door Foresters onderschept en afgerond. Er is dan nog genoeg tijd om het recht te zetten, we creëren ook de kansen maar de afwerking is kenmerkend voor een ploeg uit vorm. Dat de arbiter een penalty over het hoofd ziet als Bjorg in het strafschopgebied wordt gewurgd helpt ook niet mee. In het laatste kwartier spelen we alles of niets en achterin 1 op 1. Gelukkig valt de bal dan toch een keertje goed. Vijf minuten voor tijd tikt Luuk de bal in het netje. Daarna gebeurt er nog van alles, kunnen we de wedstrijd winnen en ook verliezen maar blijft het 2-2.

Een gelijkspel dat voelt als een verlies. Het vervelende gevoel wordt versterkt door het geblesseerd uitvallen van Roan halverwege de tweede helft. Bij schrijven hoop ik dat het meevalt maar de eerste tekenen zijn niet bemoedigend en waarschijnlijk moeten we hem de rest van het seizoen missen. Verdrietig. Sterkte Roan.

Het is hopen op betere tijden zou je zeggen. Maar hoop is geen strategie. Het is vallen, opstaan en weer doorgaan. Hard werken aan herstel en trainen om beter te worden. Dit is de leven!

Coach Raymond

Doelpuntenfestijn mo11

Doelpuntenfestijn mo11

Een druilerige dag vandaag qua weer maar de stemming bij de mo11 was alles behalve druilerig. We speelden tegen Always Forward mo11-2 en dat deden we fantastisch. De meiden waren heerlijk aan het spelen en het was een genot om naar te kijken. Alle meiden lieten goede dingen zien, ze speelden goed over en dit zorgde dan ook voor een hele mooie, dik verdiende 12-0 overwinning!

Sporting MO13 – Schagen United MO13 2-1

Sporting MO13 – Schagen United MO13 2-1

Sporting MO13 – Schagen United MO13 2-1

Na een 2-2 gelijkspel in Schagen eerder dit seizoen was het vandaag tijd om voor de dames van Sporting de drie punten in Krommenie te houden.

Op een zeer drassig veld viel Sporting de eerste helft volop aan maar kreeg de bal er maar niet in. Zoals wel vaker dit seizoen vloog de bal er wel bij ons in, de enige echte kans die Schagen wist te creëren, 0-1.

Getergd kwam Sporting de tweede helft uit de kleedkamer en al snel wist Indy R na een lange solo de bal bij Puck te krijgen die de bal koeltjes tegen de touwen werkte; 1-1. Het regende vervolgens kansen voor Sporting maar de bal wilde er maar niet in.

De meiden vochten als leeuwinnen en eindelijk werd hun inzet beloond. Na een prachtige solo van Emily maakte Eden de voorzet rustig af; 2-1.

Spannend bleef het tot de laatste minuut maar de sterke Sporting verdediging en het solide middenveld wist Schagen van scoren af te houden. Na het eindsignaal mochten de meiden de derde overwinning van het seizoen vieren, gefeliciteerd dames; dik verdiend!

Terug in de tijd

Terug in de tijd

Er was een tijd dat kunstgras nog een schilderij met gras was. De gebouwen nog van hout en de mannen van ijzer. Welkom bij DWOW. Op drie kwartier rijden. De A7 volgend lijkt het of we terug in de tijd rijden. Past eigenlijk wel bij ons team want wat zou ik graag de kalender terugbladeren. In een niet zo ver verleden een dominant, vaak winnend elftal. Nu op zoek naar zichzelf.

De zoektocht wordt hervat op een B-veld in Wieringerwerf onder natte omstandigheden. Voordat het ging regenen lag er al geen tapijtje maar nu had een bordje ‘slippery when wet’ langs de kant van het veld niet misstaan. Sporting trekt in het begin het spel naar zich toe en er is al snel een eerste kans als Bram 1-op-1 komt met de keeper. De sluitpost komt als winnaar uit de strijd al moet hij dat met buikpijn bekopen. Als hij even later is hersteld moet hij in minuut 21 alsnog vissen. Met een goede aanval komt Sporting in de 16 meter van DWOW. Je kan merken dat Mika bouwkunde op de HvA studeert want met de precisie van een constructeur schuift hij de bal in het netje, 0-1. Toch gaat de voorsprong niet mee de kleedkamer in. In de 35e minuut moeten we een onnodige tegentreffer incasseren zodat we met een gelijke stand aan de niet zo lekkere limonade gaan, 1-1.

In de rust wordt benadrukt dat we wel moeten blijven voetballen. Te vaak spelen we de lange bal. Daar hebben we de spelers niet voor en de kansen die we kregen kwamen daar dan ook niet uit voort.

Het begin van de tweede helft is voor Sporting. Bjorg krijgt twee kansjes maar uiteindelijk is het Roan die ons in de 63e minuut wederom op voorsprong schiet. De boogbal lijkt houdbaar voor de lange keeper maar die zit duidelijk niet op de HvA, in ieder geval niet de studie bouwkunde, want hij misrekent zich en het staat 1-2. Dit is het sein voor DWOW om met nog meer fysiek en nog opportunistischer te spelen. Gesteund door omstandigheden die wij niet gewend zijn. Het lukt ons niet meer om de bal voorin te krijgen en te houden waardoor we te vaak weer achter een bal moeten aanrennen die we net hebben verloren of verspeeld. De gelijkmaker volgt al snel en het is aan Roemer te danken dat we daarna toch nog een punt lijken mee te nemen uit het Hoge Noorden. Het woord lijken is in dit geval een spoiler alert want het is niet gelukt. In de laatste minuut volgt nog een lange bal van DWOW, we stappen maar maken geen buitenspel en ondervinden seconden later de pijnlijke gevolgen, 3-2.

Deze doet zeer. In de kleedkamer komen al snel de verwijten over de oorzaken van ons mindere spel. Met wat meer levenservaring dan de spelers van het team kan ik alleen maar zeggen dat de oplossing vaak dichterbij ligt dan je zelf denkt. Iedereen moet zich afvragen of ze de beste versie van zichzelf hebben laten zien. Ik heb dat ook gedaan. Had ik het team meer kunnen helpen op het moment dat ik merkte dat er niet meer inzat dan een gelijkspel? We zullen het niet weten. Met wissels en instructies vanaf de kant heb ik het geprobeerd maar was dat genoeg? Misschien had ik een extra verdediger moeten inbrengen? Het trauma van Ajax tegen Tottenham Hotspur heeft ervoor gezorgd dat ik het niet heb gedaan. We weten allemaal hoe dat afliep. Geen druk op de bal, achteruitlopen en het balletje valt een keer fout. Het resultaat was helaas nu niet anders. De weg terug naar Krommenie leek langer dan de heenweg en het was doodstil.

Coach Raymond

MO11-SDOB harde wind en langere shirts

MO11-SDOB harde wind en langere shirts

Gisteren mochten de meiden MO11 op een schappelijke tijd (10.45 uur) thuis aantreden tegen SDOB. De harde wind maakte het een lastig wedstrijd. Ook de tegenstander maakte het ons niet makkelijk en een aantal shirtjes van sporting zijn een metertje langer geworden. In de eerste helft met wind mee schiet Fay ze achter elkaar binnen en is het in 16 minuten al 4-1, daarna wordt het lastiger en rommeliger maar uiteindelijk sluiten we de wedstrijd af met een mooie 5-2 overwinning ⚽️ Alle meiden hebben zich 100% ingezet, we hadden helaas geen wissels. Onze keepster Linn stond weer fantastisch te keepen en duikt zonder angst op elke bal! Na de wedstrijd vierden we nog even de 10e verjaardag van Elize, trouwe mascotte van het team nu ze helaas langere tijd moet herstellen van een ski-ongeluk.

012-2 laat zeker lijkende overwinning alsnog  uit handen (waaien) glippen.

012-2 laat zeker lijkende overwinning alsnog uit handen (waaien) glippen.

de Wherevogels 012-1 – Sporting Krommenie 012-2 5 – 4

Vandaag stond de wedstrijd tegen De Wherevogels op het programma. Beide teams hadden hun eerste wedstrijd gewonnen, benieuwd hoe de verhouding tussen deze teams zou zijn. Op het park aangekomen merkten we het direct, er stond een vervelende harde wind vol over het veld. De wedstrijd ging van start en beide teams moesten wennen aan de omstandigheden. Wherevogels kwam er direct al een paar keer snel uit, we waren gewaarschuwd. En juist bij een moment van balbezit van ons, ging het fout. Boris had een mooie verdedigende actie, pakte de bal goed af en speelde Sergi in. Alleen kwam de bal heel ongelukkig voor de voeten van de spits; 1-0. Langzaam maar zeker kwam Sporting beter in de wedstrijd en creëerde een aantal goede kansen. Zo was het Yannick die vanaf de zijkant 3 man voorbijging, goed bleef doorzetten bij de keeper en via de kluts de bal erin wist te schieten. 1-1. Dit gaf de mannen vertrouwen. Boris gaf een mooie diepe bal op Yannick en die schoot, rustig in de hoek, de 1-2 erin. Kort daarna wederom een diepe bal van Boris op Yannick, en ook nu bleef Yannick goed kijken en maakte hij hem mooi af 1-3 en dat was de ruststand.
De wind deed er een schepje bovenop (brr) en de 2de helft hadden we hem schuin tegen. Ondanks de duidelijke afspraken die we in de rust hadden gemaakt, werd het spel heel onrustig. Hier profiteerde Wherevogels van en de 2-3 stond op het bord. Sporting herpakte zich enigszins, en de mooiste aanval van de ochtend werd op de mat gelegd. Yannick trok een gat, door naar links te rennen en zo de laatste man van Wherevogels mee te nemen. Quinn liep het gat in vanaf rechts, en Neville zag deze loopbeweging. Neville had een prachtige pass, van links op het middenveld naar rechtsvoor bij Quinn perfect in zijn voeten. Quinn nam hem aan, keek naar de keeper en schoof hem koeltjes in het doel. Geweldige aanval! 2-4. Dan denk je, de mannen gaan er alles aan doen om deze voorsprong te behouden en de 3 punten mee naar Krommenie te nemen. Maar helaas. Een corner ging er op onverklaarbare wijze in 1 keer in, want er stond iemand bij de paal (3-4). Knullig balverlies door het midden (4-4) en ook daarna knullig balverlies en niemand die zich ervoor gooit (5-4). Natuurlijk, de wind was echt lastig en je kan dit soort doelpunten tegen krijgen. En natuurlijk had 4-4 meer op zijn plaats geweest. Maar voetbal valt en staat met inzet. Altijd! Tot en met de laatste minuut. Het kan gewoon niet zo zijn dat altijd dezelfde mannen de schouders eronder zetten en de rest staat te kijken. Mannen, neem dit mee naar volgende week. Tot dan.

Leider/coach Yannis

NB. De overige 012 teams presteerden wederom prima want team 1 won met 5-1 van VVA/de Spartaan 1, team 3 stond 1-0 voor tegen Purmerend 4 waarna de wedstrijd moest worden gestaakt omdat de leider van de tegenstander vond dat voorafgaande aan het doelpunt een overtreding was gemaakt waar de scheidsrechter niet voor floot en hij weigerde dit te accepteren, team 4 speelde 6-6 bij Uitgeest 4 en team 5 won met 4-1 van SVA 4