• Zinderen in Zwaag

    Dacht u na vorige week van mij af te zijn, hier ben ik nog eventjes met nu echt het allerlaatste verslag van het seizoen. Op de zoektocht naar nog een passende afsluiting stuitten we op een oproep van HSV Sport uit Zwaag om hun toernooi te complementeren. Twee jaar terug was ik daar al eens geweest en ik was gecharmeerd geraakt van de kleinschalige en gemoedelijke opzet. Ook speelde mee dat voor het team dat de poule compleet maakte gratis hamburgers lagen te wachten. Dat lieten we ons geen twee keer zeggen.

    De eerste wedstrijd speelden we tegen Zouaven JO14-5. Een blik op de tegenstander deed ons vermoeden dat er al een aantal stemrecht hadden maar al snel bleek dat er een reden was waarom ze als onder 14 team bij onder 13 teams waren ingedeeld. We raasden er overheen maar lieten ons toch verrassen door een counter van de Grootebroekers. Gelukkig konden we al snel orde op zaken stellen. Het was uitgerekend Givaiho, de kleinste man van het veld, die ons uit een corner koppend langszij bracht. Het schot van afstand van Didier bracht de zege in veilige haven (2-1). De tweede wedstrijd bracht op papier de sterkste tegenstander, Hugo Boys JO13-1 uit Heerhugowaard. Het afgelopen seizoen waren ze twee maal ongeslagen kampioen geworden. In het najaar in de 4e klasse en in het voorjaar in de 3e klasse. Dit soort tegenstanders haalt vaak het beste in ons naar boven. Zo ook vandaag. De snel verkregen 2-0 voorsprong door doelpunten van Didier en Mykai kwam nooit echt in gevaar en werd daarmee de eindstand.

    Dit bracht ons bij de laatste wedstrijd. Tegen WSW JO13-1 uit Wijdenes. Een gelijkspel zou genoeg zijn om de cup mee naar Krommenie te nemen maar WSW kon bij winst ook nog aanspraak maken. Het vooruitzicht op toernooiwinst leek toch wat spanning op de benen te zetten. Een andere reden voor het onrustige spel kan de abominabele staat van het veld geweest zijn. Laat ik het zo zeggen, de gemiddelde toendra ligt er beter bij. Zo werd het toch nog een nerveuze wedstrijd waarin het erop leek dat we vlak voor de finish toch nog het zilverwerk uit ons handen lieten vallen toen we plots tegen een achterstand aankeken na halfslachtig verdedigend ingrijpen. Nadat we in de reguliere competitie onszelf al onnodig in de voeten hadden geschoten leken we dat nu opnieuw te doen. Met tijd als extra vijand werd via een alles of niets offensief in een 3-3-4 opstelling gepoogd het zilverwerk te redden. Met de vele benen in het Wijdenesser doelgebied kwamen we echter moeilijk tot schietkansen en was het hopen dat het balletje een keer goed zou vallen. Een corner... drukte voor het doel... Jelle... GOAL! Goudhaantje doet het, 1-1! De scheidsrechter zal nog enkele minuten laten spelen en fluit dan af. De cup is binnen. Toch nog een tastbaar bewijs van een leuk, spannend, enerverend, leerzaam, kortom, geweldig seizoen. Jullie hebben het verdiend. Tot volgend seizoen!

    Coach Raymond