• We of Ze ?

    Het heeft even geduurd, maar WE zijn weer begonnen. De wedstrijden in de voorbereidingen van de mannen van Jordi van Beek gingen nog wel eens van kanten op. Zo was de Zaanstad Cup nog niet de juiste afspiegeling van de verhoudingen, maar gaf het tegelijkertijd ook voldoening dat 2 spelers van Sporting, Jim Gielen en Tanno de Graaf, werden uitverkozen voor de Zaanselectie die een wedstrijd mochten spelen tegen Jong AZ.

    Maar na het winnen van het Koppies Bar toernooi, met uitstekende wedstrijden tegen hogere klassen. En ook goed in de beker te hebben gespeelt, was vorig week WSV 30 aan de beurt voor de eerste competitiewedstrijd.

    ZE ( WSV 30) waren volgens de berichtgeving in de kranten nogal overrompeld door de effectiviteit, pressie en combinatiespel van WE ( Sporting Krommenie). Op een zonnige tribune was het vanaf minuut 1, Game On. Er werd vroeg druk gezet, het middenveld wist elkaar te vinden, de verdediging zat pot dicht en ……. er werd gescoord!!! Dat was het vorig seizoen nog wel eens het probleem. Veel kansen, maar niet de afwerking. Het werd 4-0 door doelpunten van Mitchell, Kevin (2x) en jawel….. de nieuwe aanwinst…….. Monni Landry.

    Monni kent mijn verslagen nog niet….. dus hierbij de introductie. Allereerst nog even over We en Ze. Dat kennen ze in de hechte groep van Sporting niet! Veel spelers voetballen al jaren met elkaar in verschillende samenstellingen, maar een nieuwe aanwinst wordt direct opgenomen in de hechte groep. Dat is de verdienste van de mannen zelf maar ook zeker de begeleiding. Zowel Jordi als Arie kennen hun pappenheimers (aardappelen) om voor verbinding te gaan. Zo heeft Trainer Jordi een neus voor ( niet DE Neus, want dat is Willem H.) nieuwe aanwinsten. Het past in de groep en voegt toe.

    Mitchell kwam over van Kadoelen ( daar heb ik wel eens vaker over geschreven) en nam tegelijkertijd zijn broer Barry mee. Beide werden direct onderdeel van \" La Famiglia \" van Sporting. Barry kwijt, als grensrechter en begeleider, zich op de achtergrond altijd van zijn taak. Floor had vorig jaar al zijn introductie gemaakt toen hij overkwam van Knollendam. Helaas moeten we deze bikkel een paar weken missen door een lastige breuk aan zijn voet.

    Daarnaast kregen we ook een nieuwe supporter, Erwin van der K,. . Het is namelijk voor hem een stuk makkelijker geworden. Na jarenlang geprobeerd (tevergeefs) zijn dochter de beginselen van het voetbal te hebben bijgebracht, heeft hij nu 2 schoonzoons die in het 1e voetballen. Leuk dat hij er ook staat met een kritische blik.

    Maar nu…..

    Monni Landry…… Je kan het op diverse manieren uitspreken. Bij 1 uitspraak krijg je het idee van een Valuta handelaar, maar de achternaam heeft veel meer te maken met een kunstenaar. Ik ga het uitleggen….
    Francois Landry was een beeldend kunstenaar uit Frankrijk. En dat kunnen we van Monni ook zeggen. Goed aanspeelbaar, dreiging naar voren en met een ongelooflijke snelheid op de flank. Daarnaast was Ali (deze komt nog terug) Landry een model en actrice. Een verwijzing naar het model…. Monni boezemt ZE bij het opkomen van het veld al enige angst in door zijn gracieuze houding en wapperende haren. Wat een aanwinst!

    Door slechts enkele wijzigingen zie je dat SK een veel hechter team is. Niet qua persoonlijkheid maar wel qua voetbal. Door de komst van Monni is Kevin ( ik mag niks tactisch prijsgeven) goed aanspeelbaar en effectief. De teller staat inmiddels op 3 doelpunten in 2 competitie wedstrijden. Maar ook uit eigen jeugd is er nieuw elan. Mike Posthouwer, die zich ook prima van zijn taak kwijt. Fel en laat zich niet opzij zetten.

    Zo ook tegen Bergen….. in de 1e helft prima, maar nog wel slordig in de uitvoering. SK had het overwicht maar het waren ZE die in de 25 e minuut op 0-1 kwamen, eigen doelpunt.

    En nu komt het…… na de wedstrijd bleek dat WE (samen) het eigen doelpunt hadden gemaakt. En dat klopt, want volgens de eigen doelpuntmaker ( die volgens zijn vader best wel wat meer had mogen juichen want zo vaak scoort hij niet) win- en verlies je samen. Gelukkig hebben ZE de favour gereturnd, nog geen minuut later was het 1-1 omdat ZE ook een eigen doelpunt maakte.

    Hierna werd de tandem Kevin en Monni succesvol, waarbij ook Mike met een enorme werklust iedereen bediende op het middenveld. Nog voor rust 3-1. Een dubieuze vrije trap (die overigens fraai werd genomen) bracht de stand voor rust op 3-2.

    De grazende hadden, met input van Erwin, er alle vertrouwen in. Ook Jop, de gewezen aanvoerder, zag geen probleem. Jop heeft besloten om zijn leiderschap neer te leggen en zich toe te leggen op zijn gezin. Dat is best een aderlating, maar begrijpelijk. Ik teken in voor een afscheidswedstrijd.

    In de tweede helft was daar de verlossend 4-2 door een zeer fraai kopdoelpunt van Roel. Dat zien we niet zo vaak (met het hoofd) maar perfect uitgevoerd.

    WE hebben toch al 2 goede tegenstanders gehad en zijn er met de volle winst vandoor gegaan, en verdient.

    Zondag tegen Holandia. Ik hoop dan weer op een vol terras met WE (!)

    Ik sluit af met het kortste gedicht…. gemaakt door een geweldig atleet. Een bokser. Een voorvechter van gelijkheid en inclusiviteit. Zijn grootste vriend was een Joodse witte man. Hij was een zwarte Moslim, opgegroeid in de jaren 50 en 60 van Amerika.

    Het gedicht!

    ME?…. WE!



rfwbs-slide