• The beautiful game

    Sluit je ogen. Denk niet Uitgeest maar Madrid, Sportpark De Koog is voor even Bernabeu. Kevin is Nous, Mika Frenkie, Noah Donny. De bal gaat tik tak. Soepel van voet naar voet over het natte kunstgras aan de rechterkant van het veld. Groengele tegenstanders happen naar adem. De bal komt bij Brett, hij is Hakim en waant zich voor even tovenaar. In een vol strafschopgebied vindt hij David, Tadic. Hij haalt uit en … helaas is de keeper van Uitgeest geen Courtois en David niet on fire. Je mag je ogen weer open doen. De coach van Uitgeest zal er iets van gelogen hebben maar zelfs hij vond het bijna jammer dat deze aanval geen doelpunt opleverde bij het analyseren na afloop. Zo mooi, zo puur, zo erg de reden dat ik van voetbal hou.
    Voor de wedstrijd was het even puzzelen. We begonnen het seizoen met 15 man. Maar de aanloop naar deze wedstrijd leek wel het liedje van de 10 kleine negertjes. Het begon met Bram die een paar weken terug geblesseerd raakte, daarna het afbericht van Luuk wegens een afspraak met Roodkapje, op maandag het bericht dat een speler per direct zijn voetbalschoenen aan de wilgen hangt en de dag voor de wedstrijd een ziekmelding van Jesse. U kunt ook rekenen, er bleven er nog 11 over. Lars van JO15-3 had een vrij weekend en kon meespelen. Hij zou het prima doen. Van de 4 ontbrekende spelers zijn er maar liefst 3 aanvaller. Ondanks dat gegeven wilden we zo min mogelijk concessies doen en zoveel mogelijk vasthouden aan de basis. Lars verving de zieke Jesse 1 op 1 als linksback. Brett en David, normaal meer vanuit de controle of de verdediging, moesten het team samen met vaste linksbuiten Roan van aanvallende impulsen voorzien.
    Vanaf de aftrap een dominant Sporting wat al vrij snel resulteerde in een eerste schietkans van Mika. Het schot was echter niet krachtig genoeg waardoor Uitgeest opgelucht kon ademhalen. De adem zou ze wel ontnomen worden in de fase van minuut 25 tot de rust. De aanval uit de eerste alinea was daar de eerste aanzet toe en luidde een periode in van totale rood-witte dominantie. Op dat moment stond het trouwens 1-0 voor Uitgeest. Ik kan het tegendoelpunt niet eens beschrijven, zo lullig zag het eruit. Ook een kwaliteit, scoren uit geen kans. Ondanks het overwicht lukte het echter niet heel grote kansen af te dwingen zodat het bij deze tussenstand bleef.
    De tweede helft bleef Sporting de bovenliggende partij en was het wachten op de 1-1 zo zou Uitgeest na afloop ook toegeven. Er was een stortregen aan corners en wat halve kansjes maar het laatste tikje konden we steeds net niet geven. Naar het eind van de wedstrijd ging de inspanning zijn tol eisen. Kevin moest geblesseerd het veld verlaten. Noah, al niet 100% fit aan de wedstrijd begonnen, stak ook zijn hand op maar moest blijven staan bij gebrek aan wissels. Het geloof op een resultaat nam af en werd definitief de grond ingeboord bij de 2-0 een paar minuten voor tijd.
    Wederom de complimenten na afloop en geen bloemen. Uitgeest was heel blij met de 3 punten. Die waren meer waard omdat ze die gewonnen hadden van een sterk Sporting dat, moesten ze bekennen, beter voetbal speelden dan zijzelf. Ik had uiteraard graag zelf de punten meegenomen naar Krommenie maar ben ook van mening dat goed voetbal de basis is. Op de langere termijn is dat een grotere garantie voor succes.

    Coach Raymond

rfwbs-slide