• Practice makes perfect

    Voor het tweede weekend op rij geen competitiewedstrijd. Vorige week meldde Meervogels zich af. Teveel blessures. De week daarop doordeweeks konden ze wel. Ik weet niet wat voor medicijnman ze daar hebben maar ik overweeg nu sterk eens naar Akersloot af te reizen om naar mijn ontstoken patellapees te laten kijken. Voor de goede orde, de wedstrijd zal nu ingehaald worden in het nieuwe jaar op 11 januari. Als alternatief zijn we gaan trainen onder leiding van Jordi van Beek, trainer van Sporting Krommenie 1 en vader van rechtsback Kevin. Hij schotelde de mannen een pittige training voor met uitdagende spelvormen die werd afgesloten met een intensieve partij. Jordi, nogmaals bedankt dat je dit wilde organiseren.
    Ook dit weekend geen competitie. Het was onze beurt voor een vrije ronde in een poule die uit een oneven aantal teams bestaat. ADO’20 JO15-2 had hetzelfde probleem waardoor de afspraak om tegen elkaar te oefenen snel was gemaakt. De Heemskerkers komen uit in de 4e klasse maar zijn daar absoluut niet op hun plaats. Dat wordt duidelijk uit de stand, ongeslagen koploper, maar werd ook duidelijk op het veld. Laat ik het zo zeggen, in de 2e klasse hebben we wel minder weerstand gehad.
    Geen Bram en Stef op het denkbeeldige wedstrijdformulier. In het geval van Bram gaat het helaas ook nog wel even duren voor we hem er weer bij kunnen zetten. In verband met de AVG en de bescherming van persoonsgegevens kan ik u over de aard van de blessure niets melden. Houd het er maar op dat een spelletje spelen op de Playstation nu lastig is. Sterkte Bram!
    Het eerste kwartier namen we het predicaat oefenwedstrijd te letterlijk. Ik miste de intensiteit en concentratie die we normaal kunnen opbrengen. Er was een doelpunt van de blauw-witten voor nodig om die mindset te veranderen. In de 13e minuut (dank voor de statistieken op de website van ADO’20) lag de bal bij ons in het netje na een foutje achterin, 0-1. De 20 minuten daarna tot de rust waren alleraardigst met het voetbal dat we van jullie gewend zijn. Korte passing, tussen de linies met diepgang via de buitenspelers. Fel in de duels. De gelijkmaker in de 26e minuut was dan ook geen verrassing maar kwam niet voort uit flitsend combinatiespel. De afstandspoeier van Kevin verdween strak in de kruising en was op zich al een wedstrijdverslag waard, 1-1. Dat ADO’20 geen pannenkoekenteam heeft lieten ze zien in de 29e minuut, 1-2. Dat we de rust toch met een voorsprong bereikten was gezien de spelverhouding verdiend en kwam tot stand via prima teamgoals. In minuut 32 en 34 mocht David het laatste tikje geven, 3-2.
    De tweede helft hadden we ook schriftelijk af kunnen doen. Slordige passing, lange halen, teveel ruimte tussen de linies. Positief is dat we ondanks dat weinig weggaven maar omdat we zelf ook niets meer creëerden werd de ruststand de eindstand, 3-2.
    We gaan nu het laatste blok in van de najaarscompetitie met nog 4 wedstrijden te gaan. Van de stand is nog steeds geen soep te koken met teams die 5 en teams die 9 wedstrijden hebben gespeeld. Kijk je naar het aantal verliespunten dan moeten we nog 3 teams boven ons dulden. Twee daarvan treffen we nog. Te beginnen met FC Uitgeest aanstaande zaterdag. Een 6-punten wedstrijd. Er is nog alles om voor te spelen.

    Coach Raymond

rfwbs-slide