• Pijn in een orkaan van stilte

    Ik was er bij op 8 mei van dit jaar. Veel naslagwerken van het seizoen 2018/19 hebben het al geprobeerd te omschrijven, de vervreemdende emotie na de 2-3 van Tottenham. Het is aan een mens zonder affiniteit voor sport of liefde voor een club haast niet uit te leggen. De pijn in een orkaan van stilte.
    Vandaag geen halve finale Champions League, slechts een gevecht in de middenmoot, maar zoals bij elke wedstrijd staat wel de eer op het spel. Vreemde statistieken vooraf. Sporting haalde uit geen punt maar is thuis nog ongeslagen. Voor Foresters geldt het omgekeerde, thuis werd alles verloren, uit niets verloren. Vanwege de rood-witte outfit van de mannen uit Heiloo Sporting vandaag in stemmig zwart.
    Als je wat te laat bij veld 2 was had je pech. Binnen de minuut lag de 1-0 al in het netje na een prachtige aanval over rechts en een prima afronding van Luuk. Die voorsprong konden we niet al te lang vasthouden. Uit de eerste de beste tegenaanval scoort Foresters de gelijkmaker, 1-1. Er staan pas 8 minuten op de klok als Sporting weer bezig is aan een mooie aanval. Mika is mee opgekomen vanuit het middenveld, heeft na een paar combinaties een vrije loop het strafschopgebied in en schuift de bal simpel in de linkerhoek van de goal. Doelpunt uit het boekje, 2-1. Een handbalscore lijkt zich af te tekenen maar na de vlammende beginfase komt de wedstrijd in rustiger vaarwater. Sporting heeft de overhand maar Foresters bijt soms venijnig van zich af met een paar sluwe gasten voorin. Het blijft opletten. Dat doen we onvoldoende bij een moment dat de bal tussen verdediging en keeper Casper valt. De tegenstander is net even slimmer en tikt de bal in een verlaten doel, 2-2. Dat dat ook de ruststand wordt is een klein wonder. De kansen om voor de derde keer op voorsprong te komen zijn er en zijn groot, met een schot van David dat hoog over gaat voor een leeg doel als meest in het oog springende.
    De tweede helft wordt een voetbalgevecht. Sporting heeft geleerd van haar fouten in de eerste helft en dekt nu wel door op de man met bal van Foresters. Daardoor komen de rood-witten minder aan voetballen toe en amper aan kansen. Helaas wordt het bij ons voorin ook minder. Roan wist in de eerste helft vaak op links zijn mannetje uit te spelen en zorgde voor veel gevaar maar moet geblesseerd afhaken. Zijn teammaten blijven met hart en ziel strijden voor de overwinning maar de finesse ontbreekt. Te vaak zit er net een vreemd voetje tussen de eindpass en de aanname. Naarmate het einde van de wedstrijd nadert lijkt iedereen genoegen te nemen met een gelijkspel waardoor beide teams hun ongeslagen reeks kunnen voortzetten. Zeker nadat Foresters scoort uit een counter en de goal ongeldig wordt verklaard vanwege buitenspel, Sporting een penalty eist na een overtreding op Luuk maar die niet krijgt en Sporting scoort maar pas nadat Luuk een overtreding heeft gemaakt. Wat rest is nog een corner voor Foresters. Inmiddels gaat het alarm van mijn telefoon af ten teken dat de 35 minuten erop zitten. De bal komt voor, wordt weggewerkt maar niet goed genoeg waardoor de bal nog eenmaal ingebracht kan worden. Een hoge bal, in het niets staat daar de Lucas Moura van Heiloo, 2-3. Pijn in een orkaan van stilte.

    Coach Raymond
rfwbs-slide