• Passie op Provily

    Voor de wedstrijd hebben we het maar niet over tactiek gehad. Tactiek is nutteloos als niet aan de basisvoorwaarden wordt voldaan. Die voorwaarden zijn met passie, strijd en volledige toewijding een wedstrijd beleven en, ja, dat is iets anders dan je best doen. Niemand gaat expres het veld in om een wedstrijd te verliezen, maar uitstralen dat je echt wil winnen is ook wat anders. De voorwaarden dus waar het vorige week de eerste helft aan ontbrak waardoor we tegen onnodig puntverlies aanliepen omdat we dat in de tweede helft niet meer konden repareren. Tijdens de warming-up zagen we al dat de boodschap was overgekomen. Het 5x5 positiespel werd intensief, geconcentreerd en op hoog tempo uitgevoerd. Genieten voor de liefhebber.

    Met KFC JO15-2 kwamen er geen pannenkoeken op bezoek. Hun eerste team speelt divisie en in de najaarscompetitie wonnen ze van Westzaan JO15-1 (waar zaterdag ons eerste team van verloor) en kwamen ze slechts twee puntjes tekort voor de titel. Helaas konden we Bram niet op het wedstrijdformulier zetten. Hij was er wel maar nog te zwak om mee te spelen door twee dagen ziekbed. Voorin moesten we het dus iets anders oplossen en rekenden we op het fysiek en de balvastheid van Mykai in de spits. Dat pakte goed uit. Omdat hij regelmatig uitzakte en de centrale verdedigers niet doordekten hadden we vaak een mannetje meer op het middenveld om van daaruit verder te voetballen. Door het mannetje meer en door agressief vooruit te verdedigen hadden we vaak de bal ook weer snel terug na balverlies. Al na 5 minuten werden we daarvoor beloond. Ik roep al een aantal jaar dat Mykai niet zo vaak met buitenkant rechts moet schieten. Ik houd voorlopig mijn mond. Het gekrulde schot vanaf randje zestien viel heerlijk in het mandje, 1-0. De eerste 15 a 20 minuten waren voor Sporting zonder dat we verder tot echt grote kansen kwamen om de score uit te breiden. Daarna beet KFC meer van zich af en kantelde het spelbeeld. We werden al gewaarschuwd bij een doelpunt dat werd afgekeurd wegens buitenspel maar moesten 5 minuten voor rust toch de gelijkmaker incasseren doordat we de bal onvoldoende konden wegwerken en deze voor de voeten viel van een Koger, 1-1.

    De tweede helft zou het spiegelbeeld worden van de eerste helft. Een licht overwicht van KFC, daarbij gesteund door een vroege voorsprong. Ik weet niet wat het is met corners maar we scoren er nooit uit en krijgen er te vaak doelpunten uit tegen. Nu ook weer, 1-2. Ik zei al, een licht overwicht van de rood-blauwen, het was allemaal net wat vaster, meer fysiek ook. Wij moesten daar slimheid, handigheid en onverzettelijkheid tegenover zetten. Meer leek er echter niet in te zitten omdat veel van onze aanvallende inspanningen vaak al stierven voordat ze kansrijk werden. Een laatste wissel nog, ruim een kwartier voor tijd. David en Mika voor de moegestreden Jesse en Luuk. Het lukt wat vaker om de bal op de vijandelijke helft vast te houden. Roan bezorgt de rechtsback van KFC een lastige ochtend en zoekt vaak de combinatie met Adel. Tot kansen leidt dat nog niet maar ze blijven het proberen. Nu dan, Adel kan schieten maar zijn schot wordt geblokt. De bal komt omhoog en daalt. Aannemen kan niet, daarvoor staan er teveel verdedigers om hem heen. Instinctief heft hij zijn been tot iets boven heuphoogte en komt onder de bal. Een boogje, een graaiende keeper, goal!!, 2-2. De laatste 5 minuten is hectisch en komt de overwinning zelfs nog dichtbij wanneer Mika van rechts goed naar binnen komt. Zijn schot is echter net niet krachtig genoeg.
    Een overwinning was welkom maar wellicht iets teveel van het goede geweest. Trots op de mannen. Dit is wat we willen zien. Spelen we elke week zo, met dezelfde intensiteit, dan kunnen we van iedereen winnen.

    PS: Ik had deze wedstrijd graag willen betitelen als reclame voor het jeugdvoetbal anno 2020 ware het niet dat het aan de kant van de toeschouwers na het laatste fluitsignaal nog even ongezellig werd. Beste mensen, doe dat nou niet. Ten eerste wil ik niet dat onze spelers daar mee geconfronteerd worden, ten tweede is het ook zo misplaatst. Geniet van het spelletje en laat je frustraties thuis. Tot volgende week!

    Coach Raymond
rfwbs-slide