• Op zoek naar geluk

    Vorige week zagen we, zeker de eerste helft, een dominant Sporting. Met goed combinatievoetbal werd de tegenstander met de rug tegen de muur gedrukt. Helaas zaten de arbitrage en het missen van kansen ons toen in de weg voor een eerste overwinning. Ik had gehoopt en verwacht dat we het goede gevoel van vorige week mee zouden nemen. Ondanks dat de bevestiging ontbrak doordat het niet in punten werd uitgedrukt. Op een door de eerste nachtvorst spekglad veld leek het daar in het begin niet op. Lange ballen, geen rust aan de bal, veel foute passes, verkeerde keuzes. Omdat Fortuna er ook niet heel veel tegenoverstelde leek 0-0 een logische ruststand. Vijf minuten voor rust werd het echter 1-0 nadat een lange bal door verdediging en keeper verkeerd werd ingeschat. Dit leek voor ons het startschot om te gaan voetballen. Binnen enkele minuten kregen we de bevestiging dat er vandaag genoeg te halen viel. Drie kansen, geen goal, een aanval van Fortuna in de laatste minuut, een schot, wel een goal, 2-0… Het zit ook niet echt mee hè.
    In de rust heb ik jullie gevraagd waarom we tot de 1-0 niet echt voetbalden. Een duidelijk antwoord kreeg ik niet echt, die zou ik pas na de wedstrijd krijgen van zoonlief. “We kwamen er achter dat ze heel makkelijk uit te kappen zijn”. Het zegt mij dat jullie nog het vertrouwen missen om uit te voeren waar jullie goed in zijn omdat de bevestiging nog ontbreekt. Met goed bedoel ik ook veel beter dan Fortuna. De gladoren hadden de tweede helft helemaal niets meer te vertellen. Kansen van Mika vdL, Bjorg 2x, Adel, Luuk. Tekenend voor de aanvallende droogte was dat uitgerekend centrale verdediger Marco de meer dan verdiende aansluitingstreffer op het bord bracht door van rand 16 raak te schieten, 2-1. Toen een kwartier voor tijd ook de gelijkmaker (2-2) viel, nadat de keeper van Fortuna de natte bal uit zijn handen liet glippen uit een corner van Adel, leek het een kwestie van erop en erover. Ik had nu graag geschreven dat dit was gelukt en dat de 3 punten mee zijn gegaan naar Krommenie. Realiteit was echter dat een individuele fout ervoor zorgde dat we 3-2 achter kwamen en dat de 5 minuten die nog restten niet genoeg waren om het te herstellen. Jammer, want ook vandaag heb ik weer genoeg positiefs gezien en was de nederlaag onverdiend. Hou vertrouwen en geloof in jezelf en het team. De beloning zal komen.
    Coach Raymond