• Ooit zullen wij de kampioen zijn - deel 1

    Matchday! Deze wedstrijd had eigenlijk afgelopen zaterdag moeten plaatsvinden maar door vakantie en een rits aan afwezigen is deze verschoven naar de donderdag daarop. Een topaffiche. Beide teams zijn samen met DEM en Westzaan in strijd om de titel. Door een drietal overwinningen op rij hebben we de kans op het kampioenschap weer in eigen hand maar dan moet er vandaag wel gewonnen worden. Dat moet dan helaas wel gebeuren zonder Wout [operatie], Marco [ziek] en Mika L [geblesseerd]. Damyan en Jelle starten wel ondanks dat ze ook niet helemaal fit zijn. Verre van ideaal maar aan excuses hebben we vandaag niks. De start is veelbelovend. Saenden wordt naar achter gedrongen. Met verzorgd spel lukt het vaak om door te komen over de vleugel. Met name over rechts. Dit levert gevaar en kansen op maar het is nog wachten op een doelpunt. Wederom een aanval over rechts. Mykai lijkt voor te willen geven maar in plaats daarvan zeilt de bal over de verbouwereerde keeper in het doel (0-1). Niet veel later wederom een actie van Mykai op rechts. Ditmaal geeft hij voor op de inlopende Didier, 0-2. Wat een start! Van Saenden wordt niet veel vernomen. Het enige dat we van ze zien zijn lange ballen op hun snelle spitsen maar die worden redelijk eenvoudig onschadelijk gemaakt. Het is eigenlijk wachten op de 0-3. De kansen krijgen we daarvoor maar de afronding is niet nauwkeurig genoeg. In plaats daarvan staat het opeens 1-2. Die komt bijna letterlijk uit de lucht vallen. Een lange bal valt tussen de verdediging en keeper Casper in. Twijfel, doelpunt. Onnodig maar wel een feit. Saenden krijgt hierdoor wat meer kleur op de wangen en wij hebben even nodig om te herstellen. Voetballend zijn we veel beter maar in deze fase van de wedstrijd wordt er meer gevraagd. Meedogenloosheid bijvoorbeeld. Dat zijn we niet bij een bijna identieke situatie als bij de 1-2. Zo is het rust, zijn we veel beter, krijgen we de meeste kansen maar staat het 2-2. In de rust maken we afspraken om de lange bal van Saenden te verdedigen. Staffelen, met rugdekking, in plaats van op een lijn. De tweede helft gaat dat veel beter. Sterker nog, we geven geen kans meer weg. Toch wordt het vlak na rust 3-2. De nachtmerrie van iedere doelman. Casper schiet een terugspeelbal weg maar doet dat recht tegen de bips van een Saenden-aanvaller. De bal hobbelt tergend langzaam het doel in. De nieges. We proberen daarna nog van alles. Kansen krijgen we wel maar het wil vandaag niet goed vallen. Ook dat we door de blessures weinig smaken hebben om wat anders te proberen helpt niet mee. Zelfs de scheidsrechter doet een duit in het zakje door 5 minuten voor het einde af te fluiten. Klagen helpt niet. Zo druipen we af naar Krommenie. Een illusie armer, een pijnlijke ervaring rijker.

    Coach Raymond
rfwbs-slide