• Oh, ooh, oooh Rolando

    Ping. Tijdens de wedstrijdbespreking ontvangt één van de coaches een bericht op zijn telefoon. Met een stalen gezicht en een onbewogen lichaam beweert hij tegen stoere tienjarigen dat het een echt appje van Sint en Piet is. Sporting Krommenie J011-2 is meteen stil. Iedereen luistert aandachtig naar de verse boodschap van de goedheiligman:

    ‘Wij maken vandaag een grote kans om te winnen.
    Dan moeten we vanaf de eerste minuut allemaal heel scherp beginnen.
    Jagen, jagen, jagen, jagen op de bal.
    O ja, dit weten jullie natuurlijk al.

    Maak de tegenstander bang.
    Laat ze goed schrikken.
    De ballen goed mikken.

    Met z’n allen naar voren en naar achteren.
    Dus heen en weer.
    Elke keer.

    Speel de bal over.
    Speel als een team.
    Speel als vrienden.
    Dan winnnen wij hier.

    Jongens, veel plezier.’

    Maar hét hoogtepunt is de wereldgoal van Baron. Hij staat bijna op de achterlijn en er is op die onhaalbare plek amper ruimte om iets te doen. Daarom besluit Baron het onmogelijke uit te voeren. Hij kruist zijn rechterbeen achter zijn linker standbeen, de bal krult schitterend in de verre hoek: 1-0. Oh, ooh, oooh Baron Rolandooo!

    Dit is de belangrijkste wedstrijd van de eerste seizoenshelft, zowel voor ons als voor Spaarnwoude JO11-1. Wij staan zevende, met tien punten. Zij staan achtste, met negen punten. Dit is wat we al anderhalf jaar zoeken en willen: een gelijkwaardige tegenstander. Zo ziet dat er dus uit. Zo kun je met z’n allen stap voor stap iets opbouwen. Niet eerder hebben wij de afgelopen vijftien maanden vierenveertig minuten op 0-0 gestaan. Dat voetbalt voor iedereen prettiger.

    Wie als eerste scoort wint, zo’n wedstrijd is het vandaag. Het is vanaf de eerste tot en met de laatste minuut een spannende pot voetbal. Jelle demarreert af en toe lekker fel naar voren. Max heeft het handigste, snelle kleine mannetje van Spaarnwoude tegenover zich onder controle. Mees is in de eerst helft meerdere keren vanuit zijn laatste-man positie gevaarlijk op het middenveld en voorin. Hij en Stijn hebben de opdracht om in hun loopas de boel onder controle te houden. Sander zet in de eerste helft steeds zijn turbo aan. Antonio holt en loert op de vrije gaatjes. Luke duikt, vangt en springt.

    Zoals vooraf afgesproken gaat Stijn in de tweede helft van het middenveld een stapje naar achteren en Mees centraal op het middenveld. In de laatste twintig minuten willen we die puzzel aanpassen. Want er is twijfel, het is 0-0, gaan we voor de winst, vol in de aanval? Dan moeten we spelers op drie, vier posities wijzigen. Bijvoorbeeld Stijn in de spits, Mees op het middenveld, Jelle ook naar voren, Max laatste man, Baron rechts naar het middenveld, Sander en Antonio iets naar achteren maar wie speelt er dan linksachter tegen dat pittige ventje. Wat is de juiste balans, wat is een geschikt evenwicht. Het is een tactische wedstrijd, moeten we zoveel risico nemen bij de verdiende 0-0 en het helemaal omgooien? We peinzen, wikken, wegen, broeden, overleggen en hakken een knoop door. En dan boem: het Rolandootje van Baron.

    In de hele wedstrijd speelt Spaarnwoude op een paar momenten iets sneller, beter, brutaler. Dat is wat we vandaag hebben opgepikt voor de toekomst; durven, rustig blijven, overspelen, met lef. Na de gelijkmaker krijgen wij nog een mogelijkheid via Mees. In de slotseconden ketst een schot van Spaarnwoude tegen de lat. We vechten de laatste duels uit, sleuren en leuren.

    De strijd der gelijken eindigt gelijk. Dat is een juiste, professionele uitslag.

    VV