• MO17-1 zet de boel op zijn kop

    Zouaven MO17-1 Sporting Krommenie MO17-1
    Voor de MO17-1 stond het toetje van de eerste competitie gepland. Een wedstrijd waarbij niets op het spel stond. Afgelopen week was de trainingsopkomst niet al te best geweest en de aanwezige meiden hadden bekokstoofd dat de afwezigen voor straf dit weekend op een andere positie moesten spelen. Coach Victor ging hiermee akkoord en hij liet de meiden dit keer zelf een opstelling maken. In de kleedkamer werd er alleen benadrukt dat de meiden elkaar moesten steunen en verder was de verwachting dat het al snel zou gebeuren dat iedereen toch wel weer op zijn eigen positie zou gaan spelen.
    De aanvallers gingen dus in de verdediging, de verdedigers gingen in de aanval, vleugelspeelsters moesten mid-mid.. Iedereen werd uit zijn comfortzone gehaald. Alleen Sanne, tja, die staat rechts achter.. punt-uit!
    Ontspannen en een beetje lacherig werd aan de wedstrijd begonnen. Normaal gesproken sta ik met mijn pen en notitieblok klaar, maar nu besloot ik deze in mijn tas te houden, want tja: wat moet je nu over dit soort wedstrijden melden?
    Al gauw heb ik toch de pen ter hand genomen. Het effect van deze omzetting was namelijk heel verfrissend om te zien: de meiden gingen ervoor om op hun nieuwe positie de bal te veroveren en goed samen te spelen. Het was ook duidelijk te horen dat ze elkaar flink coachten. Er ontstond zowaar een leuke wedstrijd, mede door een niet al te sterke tegenstander.
    Noé (meestal rechtshalf) hield als laatste vrouw de boel goed op slot en kon mooi opbouwen van achterin. Invalster Abir (verdedigster) stond op rechtshalf ook haar mannetje. Julie ging lekker in de rol van voorstopper en Lisanne liep als mid-mid heel goed haar vleugelspeelsters te coachen. Invalster Lucia deed dapper mee op de vleugels.
    Fleur V, (keepster)wist lekker voor het doel te komen, maar maakte ook gelijk kennis met het fenomeen “een duel aangaan”. Nadat zij enige tijd gevloerd lag, kwam er een scheidsrechterbal en Zouaven wist gelijk door te breken tot het doel waar de andere Fleur stond. Het eerste doelpunt van Zouaven was mooi ingeschoten en belandde via de paal in het veld. 1-0.
    Marith (normaal laatste vrouw) haalde nog een keer uit op doel, maar dit schot was houdbaar en resulteerde hooguit in een corner. Na een minuut of dertig was het nieuwtje van de nieuwe opstelling er een beetje af en kakte de boel een beetje in. Hierdoor kon Zouaven nog een keer scoren. Helaas was dit een houdbaar schot. Zo zie je dus wel dat keepen toch echt wel oefening vereist. Met 2-0 werd de kleedkamer opgezocht.
    In de tweede helft waren er al weer een paar meiden die op iets minder afwijkende posities werden ingezet, maar desondanks bleven ze goed met elkaar communiceren en overspelen.
    Helaas was al snel duidelijk dat de scheids en vlagger het predicaat “thuisfluiter” verdienden. Al in de eerste helft ging het niet altijd goed met ingooien en afvlaggen bij buitenspel. Ook bij de overtreding op Fleur zoals hiervoor vermeld werd het spel hervat met een scheidsrechterbal en niet met een vrije trap. Buitenspel was overigens zeer lastig op de nieuwe posities: onze verdedigsters liepen inderdaad wat vaker buitenspel en de verdediging had sterk de neiging om de buitenspel val steeds op te heffen. Maar over thuisfluiten gesproken: een zuivere terugspeelbal werd niet afgestraft en toen de keepster het schot van Isa ving, stond zij toch echt achter de doellijn, maar dit werd allemaal niet gezien door de scheidsrechter.
    De tweede helft speelde zich voornamelijk af op de goede helft. De achterlijn werd regelmatig gevonden, dus er kon flink geoefend worden op de corner. Maar ook nu kon je merken dat je niet de echte spitsen voorin had staan. De spitsenkwaliteit om daadwerkelijk te scoren ontbrak. Uiteindelijk was er nog een kleine beloning voor het harde werken doordat Julie wel wist te scoren. Het lukte helaas niet om de gelijkmaker ook te maken en hierdoor bleef het tegen de verhouding in 2-1.
    Al met al was dit een leuk tussendoortje en zeker een geslaagd experiment. Toch hoop ik volgende week weer het echte “MO17-1” te zien met als het goed is als stralend middelpunt Demi die na een zeer lange afwezigheid de ploeg weer gaat versterken.
    De kleedkamermoeder.

rfwbs-slide