• Kadootje in ontwikkeling

    Egmond Binnen – Deze zaterdag mochten we aantreden voor een vroege uitwedstrijd tegen het eerste onder 9 team van St. Adelbert, met morgen St. Maarten voor de deur dus een heilig weekend voor onze jongens. Bij het betreden van het veld raakten we nog in vertwijfeling of dit wel het juiste veld was toen we een groepje grotere jongens op doel zagen schieten, maar helaas voor ons bleek dit het juiste team.

    Enigszins onder de indruk van de beren aan de overkant startten we onze warming-up. Teun zou de eerste helft ons doel gaan verdedigen en Adam en Noah stonden achterin, Cem the Man op het middenveld en voor hem het gevreesde koppel Joël en Joris. Samuel mocht de eerste vijf minuten moed verzamelen om het tegen de reuzen op te gaan nemen en helaas voor hem was onze topper Liam vandaag ziek, maar ook voor ons want we hadden hem goed kunnen gebruiken vandaag.

    Aanvankelijk ging de wedstrijd gelijk op, maar het viel wel op dat de opponenten elkaar goed wisten te vinden. Gelukkig wist keeper Teun ook Cem te vinden met een bekeken pass en onze man in vorm rondde goed af, 0-1. Al snel werden we gewaarschuwd met een bal op onze paal en even later viel toch de gelijkmaker, 1-1. We stonden aardig onder druk en het was ook niet verrassend dat de gastheren met een kopbal uit een corner de voorsprong pakte, 2-1. Wederom werden we met een pass door de lucht verschalkt, 3-1. Twee doelpunten achterstand waren we niet gewend, dus de jongens liepen enigszins vertwijfeld over het veld. Toch werden we nog gevaarlijk en werd een inzet van Cem mooi gered met de handen … door een speler. De verdiende pingel schoot Cem zelf vervolgens onberispelijk binnen, 3-2. Lang konden we niet genieten van de aansluiting en nog voor rust was het verschil weer twee, 4-2.

    In de rust probeerden de coaches de mannen weer scherp te krijgen en we wezen ze erop dat als het voetballend niet zo lukt we in ieder geval konden bikkelen, de beuk erin! En zo gingen we opgepept de tweede helft in. Joël stond nu onder de lat en Teun ging voorin zijn kunsten vertonen.

    Het was te zien dat de jongens toch nog in een goed resultaat geloofde en er werd weer hard gewerkt. Joris stond ondertussen achterin geposteerd en knapte samen met Noah veel vuil werk op. En Adam en Teun liepen voorin de benen uit het lijf. Desondanks werden we toch op drie punten achterstand gezet, 5-2. Door goed doorjagen van Adam kwam de bal bij Cem terecht en met zijn handelsmerk schoot hij van afstand mooi raak, 5-3. Jammer genoeg scoorden de gastheren met een lullig frommelgoaltje op het glibberige gras de 6-3. We gaven niet op en bleven proberen, maar de keeper was ook groot en goed en pakte alles wat op hem afgevuurd werd. Zo ook bij een mooi schot van Samuel na een goede actie belandde de bal via de vingertoppen op de lat. Onze keeper Joël redde ook nog een bijna doelpunt en moest hierdoor het veld ruimen doordat de bal in zijn buik kwam. Teun ging weer op doel en Joris zorgde voor een lege reservebank. Nu leek het verzet gebroken en daarbij het geloof. Met twee poeiers van afstand stond het al gauw 8-3. Uiteindelijk was het slotakkoord wel van de enige echte afstandskeizer, koning van de pegel, het vlees geworden kanon Cem, want met een fantastische uithaal schoot hij via de paal de eindstand op dit verslag, 8-4.
    En zo sloten we toch positief af en ook in de kleedkamer was het gelukkig weer vrolijk met veel “sopplezier\" onder de douche.

    Onze complimenten voor de getoonde vechtlust in de tweede helft en vol zelfvertrouwen naar de volgende wedstrijd, zie deze nederlaag als een kadootje voor jullie ontwikkeling. Deze week geen speler van de week, want de eer na een nederlaag is dan toch minder. Volgende week Assendelft thuis, dus dat beloofd een mooie derby.

    De coach.