• Hongerige Leeuwen

    Sporting Krommenie JO11-2 heeft dit seizoen na een droomstart (één keer gewonnen en één keer gelijk) de eerste nederlaag in de competitie geincasseerd. We hebben met 1-11 verloren van SVA JO11-3. Die jongens zijn in dit duel een verklaarbare winnaar en koploper. Het blijkt een geolied JO10 talenten team te zijn dat sterkere uitdagingen zoekt in een hogere leeftijdsgroep. Mijn nieuwsgierigheid is geprikkeld. Wat is er op de SVA-site over deze ontmoeting geschreven? Hoe zijn wij door de ambitieuze nummer 1 uit de poule beoordeeld? Enkele citaten uit het SVA-verslag:

    'De wedstrijd was in de beginfase een gelijk opgaande strijd. Sporting Krommenie gooide wat meer fysiek in de strijd en SVA probeerde met meer voetbal er onderuit te komen.'

    'De SVA leiders waren op hun hoede, aangezien Sporting goed begonnen was in de competitie.'

    'Het spel golfde op en neer.'

    'Ik weet niet wat het was maar er was iets en op dat moment kon ik niet aangeven wat het was maar de ogen zagen er uit als (hongerige) leeuwen. Sporting Krommenie mocht de tweede helft aanvangen en met goede moed trokken zij ten aanval. Helaas voor hen was dat Tom, Renzo, Lars, Jim en Moos de boel goed dicht hielden. Met een schouderduw hier en daar imponeerde zij hun tegenstander behoorlijk. Daarnaast speelden zij de bal lekker rond van de ene kant naar de andere kant.'

    Tot zover de Assendelftse blik op Krommenie. Nette complimenten en duidelijke lessen waar we mee verder kunnen. De eerste helft zijn Luke, Stijn, Jelle, Max, Martijn, Mees, Sander, Antonio, Levi en Baron er lekker vol tegenaan gegaan, tegen een fanatiek SVA. Het duurt even voordat we rust in ons spel krijgen, beter gaan voetballen en ons niet helemaal laten afschrikken door SVA. Dat heeft ons bij een 0-1 achterstand een positief gevoel gegeven voor de tweede helft. Als SVA na de pauze binnen een paar minuten twee keer scoort (0-3), is onze weerstand meteen gebroken. Door die razende klap mislukken eenvoudige dingen. Wij geven het op, terwijl dat juist onze kracht is, doorgaan, ook als het minder gaat. Levi weet zich nog mooi vrij te spelen en af te ronden, 1-5. We zitten in deze wedstrijd als een prooi gevangen, omringd door hongerige leeuwen. SVA ruikt bloed, jaagt onvermoeibaar elf keer over, langs en door ons heen.

    Op naar volgende week, met onze eigen vier Sporting Leeuwen op de borst!

    De leuke actie foto's zijn gemaakt door de moeder van Luke.

    VV