• Gemiste kans

    De eerste coronastop was al verschrikkelijk. Maart tot en met september 2020 leek wel een eeuwigheid te duren. Wie had toen kunnen denken dat de tweede coronastop maar liefst 11(!) maanden zou duren. Bijna een jaar zonder onze geliefde sport. Geen strijd, passie, vriendschap en een broodje kroket en AA-tje in de kantine. Ja, we zijn blijven trainen en organiseerden onderlinge wedstrijden. Maar dat voelde als en was ook surrogaat. Na verloop van tijd werd het steeds lastiger om wederom de motivatie te vinden om voor de zoveelste keer tegen O17-3 aan te treden. Gelukkig mogen we nu weer om het echie. Ik durf niet te zeggen voor hoelang.

    De KNVB heeft voor dit seizoen een nieuw format verzonnen. Voorheen startten we met 3 bekerwedstrijden om vervolgens een halve competitie te spelen in het najaar en voorjaar. Nu begint de bekerfase in een poule van 8 met 7 wedstrijden. Teams plaatsen zich voor de volgende ronde van de bekercompetitie op basis van de resultaten in de bekerfase. Wat dat resultaat moet zijn (alleen de nummer 1?) is niet duidelijk maar past binnen het communicatiebeleid van de KNVB. Na de bekerfase heeft de KNVB een duidelijker beeld van de teams om ze daarna evenwichtiger te kunnen indelen in een volledige competitie die eind oktober start. Ik snap de achterliggende reden van dit testformat en het verdient een kans. Dikke nederlagen of overwinningen tot de winterstop worden hiermee minder talrijk.

    Voor ons start de beker met een thuiswedstrijd tegen Bloemendaal O17-2. Een gerespecteerde tegenstander met altijd verzorgd spelende teams. Ik was een beetje verrast dat we ze bij ons in de poule tegenkomen. Vorig jaar speelde dit team nog hoofdklasse en wonnen ze van onze JO17-1 (2-0). Een mindere lichting of veel eerstejaars zal de verklaring zijn voor een paar treetjes lager. Een goed moment om te kijken waar we staan onder een nieuwe trainer en gewijzigde verhoudingen. De oefenwedstrijd van vorige week tegen Blauw Wit O17-1 (5-2 winst) liet in ieder geval zien dat we gretig zijn maar ook dat we weer even aan elkaar moeten wennen.

    Voor de voorhoede was het ook even wennen waar het doel precies ook weer staat. Gedurende de hele wedstrijd een dominant Sporting maar het vizier staat allesbehalve scherp. De mooiste kansen worden om zeep geholpen. Tegen de verhouding in komen de kustbewoners na een minuut of 10 op voorsprong (0-1). Een kwartier voor rust weten we dit te corrigeren door het mooiste doelpunt van de dag. Prima veldspel tot aan de assist van Selim en het koelbloedige afronden van David (1-1). De tweede helft van hetzelfde laken een pak. Sporting blijft dominant maar blijft ook kansen missen. Bloemendaal heeft daar minder moeite mee. Twee kansen, twee doelpunten. Zo staat het met nog ruim een kwartier te spelen 1-3. Desondanks voelen we nog steeds dat we de wedstrijd kunnen omdraaien. Dat wordt versterkt door de aansluitingstreffer die snel na de 1-3 volgt. Bram mist weer een kans maar voordat hij voor de rebound kan gaan wordt hij omver geworpen. De penalty als straf wordt eenvoudig door Bram binnengeschoten (2-3). In het resterende kwartier hebben we nog van alles geprobeerd om een resultaat te halen. We gaan achterin 1-op-1 spelen, krijgen ook kansen maar het is Bloemendaal dat in de slotseconde de wedstrijd op slot gooit (2-4).

    De nederlaag is zuur en onverdiend maar ik heb geleerd dat je van een nederlaag meer opsteekt dan van een overwinning. In de basis wordt er goed, verzorgd als team gevoetbald. Op de inzet valt ook niets aan te merken. Wat scherper voor het doel en wat resoluter achterin. Verzorgd opbouwen kan niet altijd. Benieuwd of het volgende examen bij Wijk aan Zee ons beter afgaat.

    Coach Raymond
rfwbs-slide