• Enigma

    De laatste weken kon u lezen over de stijgende lijn die JO14-2 heeft ingezet. Vooral vorige week in de eerste helft tegen koploper Volendam maakten we veel indruk. Het was daarom dat ik bij selectietrainer Melvin in de week legde of het misschien niet beter zou zijn om bij de KNVB aan te vragen of we in de 2e klasse kunnen blijven ondanks dat de stand aangeeft dat de 3e klasse beter zou zijn. Na vandaag denk ik daar anders over.
    Het begin was goed met twee teams die aan elkaar gewaagd leken. Wel sprongen al de spits en de rechtsbuiten van Purmerend in het oog. De spits voornamelijk vanwege zijn lengte, de rechtsbuiten was ook geen kleintje maar daarnaast ook nog snel en behendig. Brett had er meer dan zijn handen aan vol. Door na 10 minuten met Mika K een iets snellere en agressievere speler erop te zetten hoopte ik het gevaar in te kunnen dammen. In de tussentijd hadden we de score geopend door een fraaie intikker van Naufal. Het had zelfs al 2-0 kunnen staan als Naufal attenter was geweest bij een voorzet van de rechterkant. Deze ging nu aan iedereen voorbij. Helaas ging de rechtsbuiten van Purmerend (het ‘probleem’) daarna ook aan iedereen voorbij. Twee individuele acties, 2 goals, 1-2.
    In de rust vliegen er dan als coach veel dingen door je hoofd. Hoe gaan we dit ‘probleem’ oplossen? Dubbele rugdekking met een extra verdediger achter het centrale duo? Een ander type speler op die positie? Ik besloot tot het laatste omdat een extra verdediger een aanvaller minder betekent in een situatie dat we een achterstand hadden goed te maken. Marco kreeg de ondankbare taak het gevaar onschadelijk te maken. Feitelijk konden alle bespiegelingen al snel de prullenbak in. Vlot in de tweede helft viel de 1-3 en niet veel later de 1-4. We kregen nog iets kleur op de wangen bij de 2-4 van Luuk maar toen in plaats van de 3-4 de 2-5 viel was het over en uit en werd het een speeltuin voor Purmerend. Eindstand 2-8.
    Dat we niet de sleutel voor de enigma vonden is niemand te verwijten. We hebben er echt alles aan gedaan om die te vinden. Wat we onszelf wel kwalijk kunnen nemen is dat we na de 2-5 niet het eergevoel konden opbrengen om de schade te beperken. Nu werd de schade onnodig groot en kijk je met een nog minder gevoel op de wedstrijd terug. Voetbal speel je niet alleen met je benen maar ook met je hoofd en je hart. De sleutel daarvan ligt bij onszelf.
    Coach Raymond