• Domper in Diemen

    Afgelopen dinsdag, na de bekerwedstrijd Sporting Krommenie 14-1 – Fortuna Wormerveer 14-1, werd er opeens veel duidelijk. Ja, de bekendmaking van de selectie zult u zeggen. Klopt, maar als direct gevolg ook dat u weer een jaar kan genieten van, of ergeren aan, de verslagen van coach. Coach gaat waar zoonlief gaat en dat is voor dit seizoen in de 14-2. Hij vindt dat oké, maar de uitkomst van de selectie stemde niet iedereen tot tevredenheid. Ik hoop voor degenen die het betreft dat zij het kunnen opbrengen om de knop om te zetten en de trainer te laten zien dat hij de verkeerde keuze heeft gemaakt. Kun je dat niet dan heeft de trainer waarschijnlijk de juiste keuze gemaakt en mis je een elementair onderdeel van een goede voetballer, karakter.
    De aanloop naar de eerste competitiewedstrijd vereiste nogal wat coördinatie. Twee afberichten en maar liefst vier(!) blessuregevallen maakten van een 14-tal een 8-tal. Gelukkig lukte het tijdig om vijf invallers te regelen zodat we op volle oorlogssterkte aan konden treden. Een dik compliment overigens aan de gekwetste spelers. Ze waren er allemaal om hun team aan te moedigen. Klasse! Met een mix van spelers voortkomend uit diverse teams tevens voor mij een indicator dat het met de wil en het groepsgevoel goed zit. Een belangrijke voorwaarde om uit te groeien naar een hecht team. Dat is nodig ook. We zijn als enige tweede team ingedeeld in de 1e klasse. Er wacht ons dus een pittige uitdaging.
    Het fluitje van de scheidsrechter was voor ons waarschijnlijk niet het signaal dat de wedstrijd toch echt al begonnen was. Diemen had het wel begrepen met als gevolg dat we binnen de minuut tegen een 1-0 achterstand aankeken. Als gevolg zouden we de hele wedstrijd een beetje achter de feiten aanlopen. Kleine details hebben in het voetbal vaak grote gevolgen, daarover meer in de voorbereiding naar de volgende wedstrijd. We wisten de stand snel gelijk te trekken door een droog schot van Mykai maar konden daar helaas niet heel lang van genieten. De 2-1 volgde al snel, dat daar een handsbal aan vooraf ging door een Diemen speler ontging de scheids helaas. Ook nu hadden we weer een antwoord. Een vrije trap van Kick was de keeper van Diemen te machtig, 2-2. In deze fase van de wedstrijd was het betere veldspel van ons maar maakte we het onszelf soms onnodig moeilijk. Zoals in de aanloop naar de 3-2 waarbij we drie keer het probleem konden oplossen maar dat uiteindelijk niet deden. In plaats van een gelijke stand dus een achterstand om te repareren bij rust.
    De tweede helft vond ik een stuk minder van onze kant. Dat valt te verklaren door de vijf invallers die er hiervoor al een wedstrijd op hadden zitten en doordat het de eerste wedstrijd was in deze samenstelling. We maken nu nog meer meters dan nodig omdat bepaalde automatismen nog ontbreken. De 4-2 van Diemen uit een mooie aanval over de flank leek dan ook de doodsteek totdat we hulp kregen uit onverwachte hoek. Een onschuldig schotje van Kar* werd helemaal verkeerd beoordeeld door de keeper van Diemen en rolde langzaam over de doellijn, 4-3. De goal, hoe lelijk ook, bracht weer wat kleur op de wangen en geloof in een resultaat. Het slotoffensief werd met veel enthousiasme ingezet maar doordat het met weinig overleg gebeurde kwamen we behoudens een vrije trap van net buiten de zestien nooit echt in de buurt van de gelijkmaker. Een nederlaag dus. Wel één met perspectief èn de complimenten van de scheidsrechter: “Een gelijkspel was verdiend geweest”. Conclusie: voldoende aanknopingspunten om er een leuk en succesvol seizoen van te maken. Spelen we deze wedstrijd over een paar maanden weer dan winnen we dik. Ik hoop op een spoedig herstel van de gekwetsten en kijk uit naar de volgende wedstrijd.

    Coach Raymond
    *PS: Het team bestaat uit drie Mika’s, van de Kar, Koomen en van der Laan. Om te voorkomen dat ze alle drie omkijken in het veld bij het roepen van hun naam heten ze in het veld, dus ook in de verslagen, Kar, Koomen en Laan. Vandaag deed ook nog Mykai mee.