• De JO9-5

    Met nog slechts 7 spelers in het team, komen we tegenwoordig helaas al snel in de problemen als er een speler moet afmelden. Ian kon vandaag niet mee spelen, dus we waren erg blij dat Dane (vriendje van Samuel) wilde invallen. Finn begon op doel, met ons ijzeren blok van Mohammed en Cilencio achterin. Iets daarvoor speelden Dylan en Wouter en helemaal voorin waren Samuel en Dane te vinden.
    Althans, dat was de theoretische opstelling. In praktijk bleek dat deze tegenstander niet zo sterk was als we gewend waren, en dat we verdedigend wel erg makkelijk overeind bleven. Het ene na het andere doelpunt vloog binnen, waaronder ook van onze nieuwkomer, Dane. Ook Cilencio wist met een prachtiger poeier eindelijk eens te scoren in plaats van die vervelende paal steeds te raken! Toen het halverwege al 0-9 stond, besloten we om te proberen om iedereen behalve Dylan (die zou keepen in de tweede helft) te proberen te laten scoren. Dus Mohammed en Finn voorin. Al snel bleek dit een succes. Ook al mocht de tegenstander met een mannetje meer spelen van ons, nog steeds sneden onze jongens keer op keer door de onervaren verdediging van Hercules. Zowel Mohammed als Finn wisten nog voor de timeout te scoren. We probeerden in de laatste paar minuten nog op Dylan als vliegende keep in de spits te posteren, maar helaas resulteerde dat niet meer in een doelpunt. Dat we ook zonder keeper de nul wisten te houden, zegt ook wel wat over de wedstrijd natuurlijk. Toch kon je in deze wedstrijd duidelijk zien dat Sporting Krommenie JO9-5 een echt team is: we gunnen elkaar allemaal de bal en een doelpunt, maar realiseren ons ook dat de afmaker niet de enige is die het doelpunt maakt. Een pass of onderschepping is soms net zo mooi of mooier dan een doelpunt!