• Buitenspel!

    Het thema van dit verslag, buitenspel. Het was Marco van Basten die zei dat het beter zou zijn voor het voetbal als deze regel afgeschaft zou worden. Na vandaag vind ik het niet zo’n gek idee. Tegenstanders van het voorstel van San Marco zijn bang dat teams balletjeswachters op gaan stellen en dat het daardoor bijna onmogelijk wordt pressing te spelen. Elke lange bal wordt direct gevaarlijk omdat er geen val is. Jurgen Klopp, huidig trainer van Liverpool, vond het zelfs beter dat Van Basten zijn eigen sport maar ging oprichten. Bij hockey is buitenspel in 1996 afgeschaft. Is het spel daardoor drastisch anders geworden? Ik kijk weinig hockey maar volgens volgers is het daardoor zelfs verdedigender geworden omdat er altijd rekening gehouden moet worden met een diepe spits. Op professioneel niveau is er misschien niet zoveel aan de hand. Je hebt daar te maken met onpartijdige assistent-scheidsrechters en sinds kort is er ook nog de VAR. Hoe anders is dat op amateurniveau.

    ZOB had de eerste 20 minuten he-le-maal niets te vertellen. Al na 24 seconden had de bal in het doel moeten liggen. Maar omdat Bjorg niet schoot, hij de bal aflegde aan Adel en zijn schot kracht miste had een ZOBer nog net tijd genoeg om zijn teen erachter te krijgen. Met goed combinatievoetbal sneden we regelmatig als een warm mes door de boter. De kansen regen zich aaneen, tenminste, als we niet al voor buitenspel waren afgevlagd. Het was wachten op de 1-0 … die niet kwam. Een lange bal van ZOB, een verdedigende inschattingsfout en het stond 0-1. Tot de rust kregen we nog genoeg kansen op de gelijkmaker, scoorden we ook maar werd de intikker van Lars, nadat de bal via een schot op de paal van Selim voor zijn voeten kwam, beoordeeld als buitenspel. Tja ….

    Het moest dan maar in de tweede helft gebeuren. Hij zou toch wel een keer gaan vallen? ZOB had tot dan toe niets te vertellen gehad maar kreeg met de voorsprong als ruggensteun geloof in een resultaat en beet zich in ons vast. We waren nog steeds de bovenliggende partij maar niet meer zo dominant als aan het begin van de wedstrijd. De opdracht werd nog moeilijker toen we de 0-2 moesten incasseren nadat we te laat doordekten op het schietbeen van hun rechtsbuiten. Maar met nog een half uur op de klok voelden we nog steeds dat we konden winnen. Deze overtuiging sloeg op een gegeven moment wel om in moedeloosheid. Een geldig doelpunt van Mika vd K werd wederom afgevlagd en het signaal overgenomen door de scheidsrechter. Het leek wel vlaggetjesdag. Wat moesten we in hemelsnaam doen om wel een geldig doelpunt te maken? Nou gewoon, dacht Luuk, van afstand schieten, kan ie niet vlaggen ook. Hoppa, 1-2 met nog een kwartier te spelen. We hebben er daarna alles aan gedaan om in ieder geval nog gelijk te spelen, maar nadat een schouderduw van Mykai in kansrijke positie werd beoordeeld als een overtreding en de 1-3 niet veel later viel was de koek op. Na het laatste fluitsignaal was de frustratie van jullie gezichten af te lepelen. Woest over zoveel onrecht. Begrijpelijk.

    Partijdige vaders in spijkerbroek staan bovenaan op de lijst van irritaties. En als de scheidsrechter dan ook nog klakkeloos meegaat bij elk vlagsignaal dan heb je gewoon een heel vervelende dag. Het kostte ons twee doelpunten, daarmee een zeker punt, maar meer waarschijnlijk de overwinning. Dat gezegd hebbende, we kunnen de arbitrage veel verwijten maar niet dat we zoveel kansen misten. Daarmee lieten we ZOB in leven en zetten we onszelf … buitenspel.

    Coach Raymond