• Bruine fruitschaal

    Uit bij KFC brengt nog altijd een glimlach op het gezicht. Tweeënhalf jaar geleden stonden we hier met de bloemen na het kampioenschap met de E4. Grappig en confronterend om te zien hoe snel de tijd gaat. Van de acht helden van toen (half veld) zijn er inmiddels drie gestopt met voetbal, speelt er ééntje in een lager team, twee in de JO14-1 en maken slechts Luuk en de zoon van coach deel uit van het team dat vandaag de degens zou kruisen met De Grote Koogse. Niet exact op het plaats delict van toen, in plaats van het B veld spelen we nu op het A veld. Main stage op een herentijdstip, 14u30. Een stormachtige wind waait over de lengte van het veld. Vandaag geen bloemen na afloop maar wel weer een nieuwe mogelijkheid om nu eens eindelijk de stijgende lijn te vertalen in punten. Dat wordt wel eens tijd. Eerste helft spelen we windje mee en komen we al snel tot een grote kans die we verzuimen te verzilveren. De eerste grote kans voor KFC is wel raak. We stappen twee keer te laat in waardoor hun spits een-op-een komt met Casper. Die is vervolgens kansloos, 1-0. Ik kan me verder nog maar één noemenswaardige kans van KFC uit de eerste helft herinneren waar Casper stijlvol redding bracht, voor de rest was het Sporting dat de klok sloeg. Zonder overigens tot heel veel kansen te komen want daar gaat het nog te vaak mis, de laatste fase tot een kans. We maken daar nog te vaak de verkeerde beslissing of zijn daar niet attent of doortastend genoeg. Bjorg was dat laatste wel toen hij eindelijk een vrije schietkans kreeg van randje 16 en de bal via de binnenkant van de paal binnenviel, 1-1. De jongens hielden zich goed aan de opdracht om bij deze harde wind, zeker met wind mee, kort te spelen. KFC zou daar in de tweede helft veel meer moeite mee hebben waardoor veel lange ballen van hun over de achterlijn waaiden. We wilden met deze wind en een niet zo hele grote keeper ook tot schoten van afstand komen. Dat lukte minder goed. De Kogers zaten daar goed fel op. Het lukte een keer maar het schot van Selim miste net richting. Scoren zou hij dus niet maar Selim was wel verantwoordelijk voor de assist van links die Luuk alleen nog maar hoefde binnen te wandelen, de terechte 1-2. In de rust hebben we voornamelijk gesproken over het afdwingen van de lange bal en het anticiperen van het centrale verdedigingsduo en de keeper daarop. Dat ging in de praktijk heel goed. Casper keepte attent en door kort en fel de duels aan te gaan was KFC genoodzaakt tot kansloze lange ballen. Die waaide of over de achterlijn of konden eenvoudig worden onderschept door Marco en Stef. Pas naar het einde werd KFC van dichtbij wat gevaarlijker maar toen stond het al 1-3 nadat Naufal een assist van Adel had binnengetikt. Met de ruimte die we daarna kregen hadden we meer kunnen doen maar moesten we aan de andere kant ook een paar keer oppassen. Ik werd pas relaxt nadat een laatste grote kans in de armen van Casper belandde. Het kon niet meer fout. Naast blijdschap over de overwinning was coach ook verheugd om te zien dat een aantal jongens mij lieten zien dat zij voor meer posities een optie zijn. Zonder andere jongens tekort te doen, Brett viel op als rechtshalf, Marco als rechter centrale verdediger en Selim heerste zo sterk op linkshalf dat hij ook een optie wordt voor de 6 (centrale middenvelder met punt naar achter). Hier worden we als team alleen maar sterker van. Geen bloemen dus dit keer maar de bruine fruitschaal en het biertje na afloop (het was er inmiddels tenslotte tijd voor) smaakten heerlijk. Winnen maakt hongerig. Op naar volgende week, op naar Over Het Spoor Zuid.
rfwbs-slide