• Bergen verzetten

    Het thema voorafgaand aan dit voetbalweekeinde was ‘keepers’. Of eigenlijk het gebrek daaraan. Het eerste weekend van de herfstvakantie hebben we altijd rekening te houden met afwezigen. Over het algemeen lossen we dat met de andere teams wel op en draait soms een speler een dubbel programma. We zijn een redelijk grote club dus keuze zat. Zou je denken. Echter, van alle teams in de lichting O16/17 was de keeper op vakantie. De grap ging al snel rond dat er en speciaal eiland is waar wij gewoon volk niets van afweten. Het blijven rare gasten die doelmannen.

    In aanloop naar de wedstrijd hebben we er verder geen thema van gemaakt. We konden er toch niets meer aan veranderen. Bram mocht nu eens geen doelpunten maken maar ze proberen te voorkomen. Dat ging hem best aardig af. De eerste 10 minuten heeft Bergen alleen maar achter de bal aangerend. De stand is dan al 0-1 na een pegel van randje zestien van Selim. Een simpele zaterdagmiddag zonder zorgen ligt in het vooruitschiet. We pakken echter niet door en naarmate de wedstrijd vordert wordt het spel plichtmatig en de passing steeds zwakker. Door de onzuiverheid in het spel moeten we steeds corrigeren in plaats van dat we kunnen doorvoetballen. Dit komt ons duur te staan als Bergen vlak voor rust uit een counter op gelijke hoogte komt (1-1).

    De tweede helft was het plichtmatige er wel af maar kwamen we niet terug in de schwung van eerdere wedstrijden. Tot 20 meter van de goal van de tegenstander was het prima. Daar aangekomen kozen we te vaak voor de moeilijke weg door het midden waardoor we zelden de ruimte vonden voor een schot. Voor de neutrale toeschouwer moet het tot dan een saaie pot geweest zijn want van Bergen kwam ook nauwelijks gevaar. Toch kijken we halverwege de tweede helft plots tegen een achterstand aan. Bij een standaardsituatie zijn de roodwitten, voor de gelegenheid in het zwart gekleed om af te wijken van ons rood-wit, net wat attenter dan onze verdedigers (2-1). Ineens is het alle hens aan dek. We gaan wat directer spelen maar behoudens een kopbal van Brett die net naast gaat levert het niet veel op. Bergen verdedigt met hand en tand de minimale voorsprong en gaat daarbij fysiek soms wat te ver. Vijf minuten voor tijd zelfs over het randje bij een harde overtreding op Lars waardoor ze de resterende tijd met een man minder moeten zien door te komen. Inmiddels is Stef ook naar voren gestuurd om de meubelen te redden. Het lijkt op niets uit te draaien tot het moment dat Adel in de chaos net die milliseconde extra heeft om uit te halen (2-2). Mijn alarm gaat direct af ten teken dat het tijd is. De minuut extra tijd is te kort om ook nog de winst mee naar Krommenie mee te nemen.

    Ik heb al eerder aangegeven dat we wedstrijden waarin we dominant zijn eerder en makkelijker moeten beslissen. Dat lukte eigenlijk alleen tegen Wijk aan Zee. De andere teams en Bergen lieten we te lang in leven. Bergen zo lang dat we onszelf moesten reanimeren en ons handen nog mogen dichtknijpen met een punt. Laat dat een les zijn voor fase 2 van de competitie die na de herfstvakantie begint. Fase 1 sluiten we als een echte middenmoter af: 3 gewonnen, 1 gelijk, 3 verloren. We feliciteren KFC en vinden onszelf terug op plek 4 in een poule van 8. Daar had voor mijn gevoel veel meer in gezeten. Alleen tegen Saenden hadden we nergens recht op. Benieuwd hoe we dit over 2 weken oppakken. Fijne vakantie!

    Coach Raymond
rfwbs-slide