• Aalborg City Cup, een grote sportieve uitdaging

    Aalborg City Cup

    Na maanden van voorbereiding was het op 29 mei dan eindelijk zover, de reis kon beginnen.
    Om 20.00 uur zou de bus vertrekken, iedereen was er gelukkig op tijd. Nadat iedereen zijn spullen had ingeladen en van ons een tasje met wat lekkers incl. zakgeld had ontvangen kon de reis beginnen.

    HEENREIS
    Toen we allemaal waren ingestapt hoopte wij van harte dat dit toch niet de bus zou zijn waar mee wij helemaal naar Denemarken zouden reizen. Helaas bleek dit toch waar te zijn. Nu ben ik niet één van de kleinste en ben ik het ook wel gewend om wat krapper te zitten. Alleen als ook de kinderen bijna dubbel gevouwen in de stoel moeten zitten, dan wordt het toch wel erg. Ook was de toegezegde koffiebar niet aanwezig. Dit was dan toch het enige negatieve puntje aan de reis, vanaf nu alleen maar positief nieuws.
    We zijn onderweg, alleen nog even het andere team uit Broek in Waterland ophalen en dan in 1 streep door naar Aalborg. Van slapen is natuurlijk zoals verwacht bijna niets van terecht gekomen.
    De volgende ochtend kwam Aalborg nu toch wel erg dichtbij. We waren prima op tijd en hadden zelfs nog tijd om voor de 1ste wedstrijd onze spullen weg te brengen naar de slaaplocatie.
    De slaaplocatie, ja wat kun je er van zeggen. Het is een school met lokalen. Ieder team kreeg een eigen lokaal toegewezen. Dus bij ons sliepen de JO14-1 en de JO14-2 in een eigen lokaal, inclusief de begeleiding.
    Iedereen ging voortvarend van start en binnen de kortste keren was het lokaal omgeturnd naar een slaapzaal. Gelukkig waren er stopcontacten in overvloed, zodat er voor alle opladers een stopcontact was, en er was WIFI. Aan de 2 belangrijkste voorwaarden voor de slaapplek was voldaan.

    WEDSTRIJDDAG 1
    Op naar het toernooi, naar de eerste internationale wedstrijd. Deze wedstrijd stond gepland tegen het Deense Grenaa IF. Om 14:00 was de aftrap. Toen werd het wel duidelijk dat een lange busreis met weinig slaap niet helpt om te voetballen. De mannen waren zeer vermoeid en waren niet in staat om veel tegenstand te bieden. Het weer; het was koud en miezerig. Onder normale omstandigheden, hadden wij deze wedstrijd nog wel kunnen winnen. Helaas verloren wij met 5-0. De mannen hebben hun best gedaan, en het is toch anders om tegen een ploeg te spelen die je totaal niet verstaat.
    Op naar de volgende wedstrijd, in de pauze tussen de wedstrijden werden de buikjes gevuld met broodjes hamburgers en broodjes worst.
    De 2de wedstrijd van de dag speelden wij tegen het Duitse SV Eintracht Segeberg. De vermoeidheid zat nog steeds in de benen, toch scoorden wij ons 1ste doelpunt. Het voetbal werd al beter, maar het was toch niet goed genoeg. 3-1 verloren. Morgenochtend weer een nieuwe kans.
    Op naar het avondeten. Dit werd geserveerd in een grote sporthal met allemaal lange tafels en banken.
    Organisatorisch allemaal prima geregeld, niets op aan te merken. Het eten, laat ik het zo zeggen: je moet er van houden. Onze kinderen waren niet erg enthousiast.
    Hierna was het tijd voor de officiële opening van het toernooi, met een heuse ceremonie. De kinderen wilden er eigenlijk niet naar toe, ze waren moe. Na honderd keer de vraag te hebben gekregen of wij er echt naar toe moeten, hebben wij ook honderd keer ja moeten zeggen. De ceremonie was verder een kort openingswoord inclusief volksliederen van deelnemende landen. Het hoogte punt van de avond was een optreden van de plaatselijke dansclub.
    Eindelijk was de avond voor de kinderen ten einde, en zijn wij op weggegaan naar de bus die ons naar de school zou terug brengen. Na nog even wat gedold te hebben werd het tijd om de bedden op te zoeken.
    Toen iedereen lag, werd het die eerste avond als vrij snel stil in het lokaal en rond 23:00 sliep iedereen.
    Iedereen was kapot, inclusief de begeleiding.
    We kunnen terugkijken op leuke maar zeer vermoeide 1ste dag.

    WEDSTRIJDDAG 2

    De dag begon vroeg, heel vroeg, de wekker stond om 6.45 uur want om 8.40 uur stond de wedstrijd tegen het Deense Hadsten SK op de planning. Dus het was 6.45 uur, iedereen sliep nog. Nadat ik iedereen persoonlijk had wakker gemaakt moest er toch wel een beetje haast gemaakt worden. De bus zou vertrekken om 7.15 uur. Aangekomen op het complex stond eerst het ontbijt op de planning. Het ontbijt, ja je moet er van houden (gelukkig bestaat er zoiets al McDonalds, daar komen we later op terug).
    Goed voetballen, tegen een ploeg die alles als had gewonnen. Maar we gaan ervoor. Het was duidelijk dat we goed hadden geslapen, het voetbal oogde veel frisser en iedereen was fanatieker. Er werd goed gevoetbald, alleen deze ploeg was een maatje te groot. 3-0 verloren. Dit betekende dat wij laatste in de poule werden en niet hoger konden eindigen dan de 9e plek.

    Tot de volgende wedstrijd hadden wij nog genoeg tijd om eens de stad Aalborg te gaan verkennen. Dus met de stadsbus naar het centrum van Aalborg. De kinderen konden dan wat cultuur op snuiven en gaan genieten van de mooie gebouwen. Tot zover dit ideale plaatje. Alleen er is iets wat als een magneet op kinderen werkt. Dit noemt men de McDonalds. Dus bij het uitstappen uit de bus trok de hele groep meteen rechtsaf de McDonald’s in. Het was inmiddels toch al 10.15 uur.
    In de middag konden wij ons op maken voor de volgende wedstrijd, ditmaal tegen een Noorse ploeg.
    De jongens hadden er zin in, er werd meteen druk gezet, wij waren zeker de bovenliggende partij, zeker toen een speler van de tegenpartij een rode kaart kreeg. Eindelijk, de 1ste overwinning was binnen (dit bleek later ook meteen de laatste overwinning te zijn). Door deze overwinning konden wij nooit meer laatste worden. Het was een heerlijke dag met veel zon, dus op naar het zwembad.
    Wij hadden deze dag geen verplichtingen op het voetbalveld meer, zoals gezegd op het naar zwembad.
    Alleen met de JO14-2, want de JO14-1 had nog een wedstrijd. Het zwembad was een buitenbad met zeewater. Het zag er schitterend uit, met een hele hoge duikplank. Dus snel omkleden en het water in. Daar bleek toch dat zeewater van 12C nog wel erg koud was, te koud eigenlijk. Hierdoor was de zwempret snel over. Dus we hebben nog even wat rondgehangen en een lekker ijsje gegeten. Hierna was het weer tijd om terug te keren na het voetbalveld. Waar die avond de disco op ons wachtte. Wij als leiding waren van mening dat een disco wel in de smaak zou vallen, zeker met alle vrouwelijke aandacht voor de jongens. Een aantal hebben het nog geprobeerd, maar de meeste kwamen ruim voor het einde al bij ons vragen wanneer we terug zouden gaan. Later op de avond terug in de school zaten wij met de leiding nog wat na te praten, en dan kom je toch achter talenten die je nog niet wist van je mede reis genoten. Danny ontpopte zich als een ware goochelaar met speelkaarten. Als Hans Klok nog een vervanger zoekt, dan kan Danny zo invallen.


    WEDSTRIJDDAG 3

    Laatste speeldag, we konden opstaan op een iets schappelijkere tijd. We speelden weer tegen een Deens team Aalborg Chang. Vandaag kon ik de coaching uit handen geven aan Melvin. Want dit zouden toch de laatste wedstrijden worden onder het bewind van Melvin. Wat kunnen wij erover zeggen, verlies met 4-1. Tegenstand was te groot, het weer was gewoon koud en druilerig.
    Tussen de 2 wedstrijden was er nog wat tijd over. Dus was er de mogelijkheid om langs de plaatselijke supermarkt te gaan. Er moest nog wat proviand ingeslagen worden voor de terugreis, je zal maar eens verhongeren.
    Goed op naar de laatste wedstrijd van het toernooi. Dit keer tegen een Nederlandse ploeg DSS uit Haarlem. Wat hier gebeurde in de 1ste helft, ik weet het niet. Het leek wel of het team voor het eerst op het veld stond. Afwachtend, passes kwamen niet aan. Ruststand 4-0 achter. 2de helft: het leek wel of wij opeens wakker werden. Er werd gevoetbald, fel en de passes kwamen meer aan. Ze begonnen opeens te vechten voor de bal. Prima gespeeld, maar de achterstand was te groot. Eindstand 4-2 verloren.
    Uiteindelijk zijn wij 12de geworden (van de 16).
    We hadden besloten dat wij de laatste avond niet bij de voetbalclub zouden gaan eten. Was toch niet helemaal goed bevallen. Dus wij met beide teams naar de stad, en je raad het al, allemaal rechtsaf de McDonald’s in. Na het eten zijn wij op weggegaan richting het hotel van Ahmed en Dennis. Zij hadden voor ons in het hotel een ruimte geregeld waar wij met de beide teams de Champions Leaque finale konden gaan bekijken. Dit was allemaal prima geregeld door de heren, nog bedankt daarvoor.
    Na de finale terug naar de school voor de laatste nacht, en nog wat inpakken voor de terug reis.
    Zondagochtend ging de wekker alweer vroeg af. Nog even snel de laatste dingen inpakken, en ontbijten. Daarna was toch echt zover, we moesten weer naar huis. 14 lange uren in de bus. Onderweg voor de lunch een braadworst, voor het diner nogmaals McDonald’s. Toen kwam toch echt het einde van de reis inzicht. Rond 22.30 uur waren wij weer terug bij Sporting Krommenie en kon iedereen moe maar voldaan richting zijn eigen bed.
rfwbs-slide