• Turbulentie

    Om 6.45 uur wacht Stijn op zijn koffer bij bagageband 17. Na een reis uit Amerika. Stijn heeft boven de Atlantische Oceaan geprobeerd te slapen. Het was wild in de lucht. Turbulentie: het vliegtuig maakte trillende bewegingen door zware windstoten en bliksemflitsen. Vanaf Schiphol gaat Stijn als een raket naar Krommenie. Hij heeft er met slaaptekort heel erg veel zin in.

    Dat hebben de anderen van JO10-2 ook. Terwijl de ouders een kop koffie drinken heeft iemand in de kantine stiekem een bal uit het netje geplukt. Elke zaterdagochtend is de leukste, belangrijkste en moeilijkste teamopdracht: hoe blijven we samen lachen, scherp en geconcentreerd. Want er is weinig tijd. Het moet allemaal snel en kort. De wedstrijddag is geen training om 5-6-7-8 dingen te doen of uit te proberen. Het beste is om maximaal twee of drie dingen te benoemen. We willen de voorbereiding starten maar laten het lopen. Want Levi, Mees, Max, Marit, Antonio, de andere Stijn, Sander en Floris hebben lol in de mini-arena. In een vier tegen vier potje. Ze staan vrolijk te spelen. Een uitstekende actie. Dit hebben zij zelf spontaan bedacht.

    Als Stijn door de poorten van Sporting wandelt, springt hij over de reclameborden en doet meteen mee. Het team is gretig. In de kleedkamer krijgt iedereen een compliment voor de fanatieke mentaliteit. We staan trappelend klaar voor de aftrap. De eerste paar minuten combineert Sporting Krommenie de bal van links naar rechts en weer terug. Van achteren via het midden naar voren. Dat gaat een paar keer gesmeerd. Er is geen paniek en onrust. Er zijn mogelijkheden. De mini-arena heeft geholpen. Totdat de tegenstander scoort. Het wordt een dolle eerste helft met vijf tegendoelpunten.

    In de rust is het rustig in de kleedkamer. Muisstil. Iedereen beseft dat het niet loopt. We voetballen als een vliegtuig dat in slecht weer turbulentie krijgt. We moeten de boel onder controle krijgen. Net als piloten die een schommelend toestel proberen te beheersen. We zijn positief, streng en eerlijk. In de hoop dat iedereen wakker wordt. ´Wij kunnen zes doelpunten maken. Dat kan makkelijk. Dan moeten we niet meer zo slap spelen en echt meer ons best doen.´ De donderles landt veilig in alle hoofden. We krijgen meer kansen. Nu hebben wij de wind mee. HSV JO10-2 zakt misschien een beetje in omdat ze een grote voorsprong hebben. Maar wij besturen de tweede helft. We blijven kalm en maken gecontroleerd een doorstart.

    Marit is een paar keer dreigend met haar acties. Als Stijn ten Hoope net goed op snelheid is, bijna in scoringspositie is, tikt de tegenstander de bal weg. Mees moet veel werk verzetten en is gebrand om te scoren. Net als jet-lag Stijn die niet opgeeft. Floris voetbalt op halve kracht met een zere enkel en knie. In de pauze weigert hij toe te geven dat ie pijn heeft. Sander doet net als iedereen zijn best, speelt af en toe een mannetje voorbij en zorgt ervoor dat de bal bij een teamgenoot terecht komt. Max staat beresterk te keepen. Antonio krijgt een paar kansjes. Zijn vierde poging lijkt net naast de paal te verdwijnen. Gelukkig is Levi slim meegelopen om het af te maken. Yes, een doelpunt!

    Wij zitten in een stormachtige dip. We verliezen met 1-6 van HSV. We verliezen de wedstrijd in de eerste chaotische helft en we winnen in de controlerende tweede helft. En we verliezen een keertje niet met grote cijfers. Dat is ook een verdienste.

    VV