• Titelkoorts

    Het begint toch wel een beetje te kriebelen nu hoor. De najaarscompetitie loopt naar het einde en de dag dat de beslissingen gaan vallen nadert. Dat zou zelfs vandaag al kunnen zijn. Even de stand van zaken vooraf. RCZ gaat aan kop met twee verliespunten minder dan Sporting. Saenden doet ook nog mee met nog een extra verliespunt maar heeft het als enige niet meer in eigen hand. Als RCZ vandaag wint zijn ze virtueel kampioen. Saenden zou dan nog langszij kunnen komen maar heeft een veel minder doelsaldo. Ook een gelijkspel zet RCZ in de zetel. Er zat dus eigenlijk maar 1 ding op. Winnen. Wel zo overzichtelijk. Dat het RCZ ernst was bleek al vorige week toen hun coach de eerste helft werd waargenomen bij onze wedstrijd tegen ZCFC. Via SVA, dat al eerder tegen RCZ had gespeeld en er kansloos afging, hoorden we dat het gevaar voornamelijk moest komen van de twee snelle buitenspelers. Toen het er echt om ging, vandaag dus, kwam het gevaar toch echt van Sporting. Al vroeg in de wedstrijd was er een waarschuwingsschot van Mykai dat net voorlangs ging. De buitenspelers van RCZ zaten netjes in de tas bij Kevin en Brett. De Zaandammers hadden het waarschuwingsschot van Mykai wellicht niet gehoord want even later probeerde hij het vanuit dezelfde hoek. En ditmaal was het wel raak, 1-0. Sporting bleef de bovenliggende partij. We hadden voor de wedstrijd afgesproken om te proberen Didier rond de 16 vrij te spelen. Hij heeft een goed schot. Dit lukte Givaiho over links na goed doorzetten. Het schot van Didier was strak, won hoogte naarmate het doel dichterbij kwam en sloeg boven de verslagen keeper in als een bom, 2-0! I love it when a plan comes together. Wat een weelde. Ondertussen was het aan de kant minder gezellig. We speelden op veld 3 en ik had me opgesteld aan de overkant, de slootkant. Zelfs vanaf die kant kon ik aan de overkant de verwensingen aan het adres van de scheidsrechter horen. Ik zal ze hier niet herhalen maar dat hoort natuurlijk absoluut niet op een voetbalveld thuis. Zeker niet bij een jeugdwedstrijd. Foei! Ik kreeg na afloop te horen dat een van de vaders van onze spelers de ‘daders’ heeft aangesproken. Op een nette manier. Met terugwerkende kracht, mijn dank. De frustraties van RCZ kwamen waarschijnlijk voort uit het feit dat hun aanvallers te vaak naar hun zin werden afgevlagd voor buitenspel. Dat lag niet zozeer aan ons maar meer omdat ze er zelf geen kaas van hadden gegeten. Of gewoon omdat ze achter stonden. Hun laatste nederlaag was namelijk van alweer bijna een jaar geleden. Dat het trouwens nog gekker kan zou de tweede helft blijken. Leest u gerust verder. RCZ had nog een half uur om de titelkansen weer in eigen hand te nemen, zette alles op alles en kwam vaker in de buurt van ons doel. De eerste helft had veel energie gekost en het lukte ons niet zo goed meer de bal voorin vast te houden. Over het algemeen echter hielden we achterin de controle met naast de genoemde backs, Yara en Stef centraal en Casper als sluitpost. Casper zou een van de hoofdrollen spelen in wat uiteindelijk het kantelpunt van de wedstrijd zou blijken en waarom ik zei dat het niet gekker kon. De rechtsbuiten van RCZ was er vandoor en dribbelde de 16 in. Hij speelde de bal daarbij iets te ver voor zich uit. Casper ging er vol voor maar was uiteindelijk net te laat en had niet de bal maar de speler. Penalty. Bal op de stip. Maar niet naar de zin van de coach van RCZ. Volgens hem lag de bal verder dan de 11 meter uit de spelregels. Om dat te demonstreren kwam hij het veld inlopen en, ik verzin het niet, stapte 11 passen vanaf de doellijn. Ik denk dat de scheidsrechter te verbouwereerd was om op te treden. Uiteindelijk werd hij gered door een ouder van een speler van ons met een scheidsrechterlicentie. Aldus kon de strafschop eindelijk genomen worden. De penaltynemer had ondertussen zoveel tijd gehad om over de strafschop na te denken dat hij uiteindelijk besloot met de slechtst denkbare oplossing. Dwars door het midden. Casper kon eenvoudig redden. Karma heet dat. Het zou een van de laatste wapenfeiten zijn. Sporting speelde het spel uit en het laatste geloof was weg bij RCZ. Een overwinning op basis van goed voetbal in de eerste helft en karakter in de tweede. Voorafgaand aan deze wedstrijd was het woord ‘kampioen’ eigenlijk nog niet echt gevallen. Maar om het er nu nog steeds niet over te hebben zou een beetje gek zijn. Ik zag na afloop dat jullie zelf ook heel goed snappen dat we er nog niet zijn. We waren blij maar de overwinning werd slechts ingetogen gevierd. Om de missie te voltooien wachten nog twee zware wedstrijden die allebei gewonnen moeten worden. Te beginnen bij subtopper Westzaan uit. Ik kan niet wachten.

    Coach Raymond