• Jongensboek

    De aanloop naar deze topwedstrijd, waar de nummers 2 en 3 van de competitie het tegen elkaar op zouden nemen, was op zijn zachtst gezegd dynamisch. Het begon met afbericht van Wout en Marco, vervolgens de mededeling dat Yara doorschuift naar 13-2 en een dag voor de wedstrijd het nieuws dat Tigo ziek was. Het was even snel schakelen maar doordat Didier, Ouassim en Evan in konden vallen stond er toch een representatief elftal, plus 1 wissel, aan de aftrap. We begonnen dominant. Saenden werd vastgezet op eigen helft en het was wachten op de voorsprong. Die kwam er ook. Didier wilde de onzekere Saenden keeper wel eens testen van buiten de 16. Schot, goal, 0-1. In plaats van dat we daarna de wedstrijd verder naar ons toetrokken kreeg het een onverwachts verloop. Na een ongelukkig moment maakte Saenden uit het niets gelijk en kwam er wat onzekerheid in het team. Twee kansen van Saenden later stond de wedstrijd volledig op zijn kop en keken we plots tegen een 3-1 achterstand aan. Volledig tegen de verhouding in, maar daar maalde niemand om in Wormerveer. Gelukkig konden we voor rust nog de aansluitingstreffer maken zodat het perspectief op een resultaat er wat beter uitzag. Damyan leek te scoren, toen Evan maar uiteindelijk grabbelde de Saenden keeper de bal in eigen doel, 3-2. Inmiddels werd Yara ontwaard op het complex. Ze had er al een wedstrijd opzitten met 13-2 maar wilde graag invallen bij haar eigen team. Heldin! We kwamen daardoor wat ruimer in de mogelijkheden en kregen meer defensieve zekerheid. Ze nam haar vertrouwde positie achter in zodat Didier kon doorschuiven naar het middenveld en met zijn schot- en duelkracht voor gevaar kon zorgen. Deze omzetting betaalde zich al snel uit. Een doelpunt vergelijkbaar met de openingstreffer. Schot Didier, 3-3. Het momentum lag nu bij ons en had vertaald moeten worden in een hernieuwde voorsprong. De realiteit was echter dat Damyan een levensgrote kans miste en we een Saenden counter later weer tegen een achterstand aankeken, 4-3. Met nog een minuut of 10 op de klok werd er nu iets speciaals verwacht. Categorie Sjakie en zijn Wondersloffen, Roel Dijkstra of, voor de nog oudere onder ons, Kick Wilstra. Het echte leven is over het algemeen geen jongensboek, dat weten we allemaal, maar je hebt van die momenten. Saenden kwam er niet meer aan te pas en vijf minuten voor tijd lukte het ons voor de derde keer Didier vrij te spelen rond de 16. Schot, goal, 4-4! Wat een ontlading. Excuses dat ik juichend het veld in rende. Het deed vast pijn aan de ogen maar dat doet sport soms met mensen. Kenners van voornoemde stripboeken weten echter dat de wedstrijden van de hoofdrolspelers zelden in een gelijkspel uitvielen. Een ultieme aanval van Sporting, een voorzet, een hand tegen de bal… PENALTY!! Didier werd aangewezen als speler die een punt mocht zetten achter deze wedstrijd. Eerlijk, ik heb penalty’s wel eens beter genomen zien worden, maar het schot door het midden was de keeper te machtig (4-5). Het fluitsignaal ten teken van het einde van de wedstrijd volgde niet veel later. Kids, ook die van Saenden, bedankt voor deze prachtige voetbalochtend. Jullie hebben heel veel mensen een plezier gedaan en laten zien waarom voetbal zo’n mooie sport is. Door deze overwinning doen we nog volop mee om de bovenste plekken. Wie weet wordt er nog een episode geschreven voor een nieuw jongensboek…
    Coach Raymond