• Gedeelde smart is onze smart

    We zitten in de tweede week van november, ongeveer halverwege de najaarscompetitie. De stand begint al aardig vorm te krijgen. RCZ gaat aan kop, gevolgd door Sporting met hetzelfde aantal verliespunten maar een minder doelsaldo. SVA staat derde met drie verliespunten meer. Nadat vorige week de voormalige nummer drie [Saenden] werd verslagen nu dus weer een topaffiche. Niet zo gek dus dat de wedstrijd op het hoofdveld werd gespeeld. Sporting maakte direct duidelijk dat het de bedoeling was dat de drie punten vandaag in Krommenie zouden blijven. Met goed verzorgd voetbal werd SVA naar achter gedrongen en de eerste kansen dienden zich aan. Damyan en Marco werden vrijgespeeld, hadden een open schietkans, maar verkozen een schot door het midden in plaats van in de hoek zodat de keeper kon redden. Er zouden de eerste helft nog vele kansen volgen maar als door een wonder werd er maar één verzilverd. Een foutje in de verdediging werd door Damyan afgestraft. Slechts 1-0 daar waar het 3 of 4-0 had moeten staan. In de rust waren er complimenten voor het goede spel maar werd er ook gewaarschuwd. SVA had helemaal niets te vertellen maar was in leven gehouden. Als een tegenstander op zijn rug ligt bijt dan door. We waren vast van plan dit in de tweede helft uit te voeren. ‘We doen gewoon of het 0-0 staat’ zei Damyan nog. Toch waren we er bij de start van de tweede helft niet bij. Het was aan Brett te danken dat we niet direct weer opnieuw konden beginnen. Keeper Casper was al verslagen, maar Brett wist als een ware acrobaat de bal nog voor de doellijn te keren ten koste van een corner. Het was een heldendaad met helaas een zeer korte levensduur. We krijgen niet veel doelpunten tegen dit seizoen maar als we ze tegen krijgen is het in de helft van de gevallen uit een corner. Het was de wereld op zijn kop, maar het stond toch echt 1-1. De rug werd gerecht maar het soepele, swingende voetbal uit de eerste helft zou niet meer terugkomen. SVA had zich beter op ons ingesteld en vocht nog steeds voor een resultaat. Kansen werden schaars. Tijd werd onze grootste vijand. Het spel werd daardoor gehaaster en slordiger. Marco leek het toch nog te gaan doen maar werd in doorgebroken positie gevloerd. Slechts een vrije trap en omdat er geen sanctie kwam op de overtreding haalden we er ook geen voordeel uit. Het zou ongeveer het laatste wapenfeit zijn. Een miraculeuze overwinning in de laatste minuut kwam er nu niet. Het is niet elke week feest. Verslagen koppies na afloop in de kleedkamer. Goed om te zien, want het toont jullie ambitie. We kunnen troost vinden in het feit dat dit resultaat geen grote invloed heeft op het verdere verloop van de competitie. Het is alleen dat we ons geen misstappen meer kunnen veroorloven....

    Coach Raymond