• De Bleeke Dood

    Voordat je de Zaan over gaat richting Zaanse Schans staat aan je rechterhand molen De Bleeke Dood mooi te zijn. Ik heb het altijd een lugubere naam gevonden. De verklaring waaraan het zijn naam ontleend schijnt minder spannend te zijn. Bleeke staat voor het witte meelstof dat zich tegen de binnenkant van de molen afzette. De Dood slechts als tegenhanger van een andere molen in de regio, het Leven. Voor toeristen een teken van ‘we zijn er bijna’. JO13-3 is er nog niet. Alles gaat weliswaar bij ons nog op rolletjes, 4 gespeeld en gewonnen, de weg naar de bloemen aan de finish is nog lang. Zaandijk zou maar eens het kiezelsteentje zijn waarover je struikelt. Na een gelijkwaardig begin werd al snel duidelijk dat we ons vandaag geen zorgen hoefden te maken. We stapelden kans op kans en het wachten was op de voorsprong. Damyan dacht na een doelpuntloze periode eindelijk weer eens te scoren maar zijn treffer werd afgekeurd wegens buitenspel. Het zit hem even niet mee. Gelukkig hebben wij onze eigen Bleeke Dood. Hij is blond en een echte sluipmoordenaar: Wout. Tot nu toe stond hij elke wedstrijd nog op het scoreformulier. Hij verstaat de kunst om op het juiste moment op de goede plaats staan, 0-1. Onder de aanhoudende druk zouden er snel meer treffers volgen. Mika L was goed mee opgekomen tot in de zestien en rondde bekwaam af, 0-2. Wout prikte er nog maar weer ééntje in, 0-3, en Jelle bekroonde zijn goede wedstrijd met een treffer, 0-4. Daarmee werd de rust bereikt. Het team wilde de tweede helft graag voor de 10 gaan maar daar zijn we nooit in de buurt geweest. Drie keer de lat, een afgekeurd doelpunt en genoeg kansen maar de tweede helft kwamen alleen Jelle, met zijn tweede, en Wout, met zijn derde, nog tot scoren. Eindstand 0-6. Dik compliment. We hebben als team gespeeld, jullie gunnen elkaar het succes. De verdediging stond ook weer als een huis. Ik geef het je te doen als tegenstander. Elke hoop op maar het kleinste succesje wordt wreed verstoord. En net als bij een goed huis is de fundering het belangrijkst. Volgende week staat de derby tegen Assendelft op het programma. Voor een aantal voormalig Assendelvers in ons team een wedstrijd met een speciaal tintje. Als sluitstuk passend bij het thema: zolang de ezel zakken draagt, heeft de molenaar hem lief. Je wordt geprezen zolang je presteert. Ga zo door!

    Coach Raymond