• As is verbrande turf

    Ik verliet u vorige week na de gewonnen topper tegen RCZ. Door de winst werd alles ineens heel overzichtelijk. Nog twee keer winnen en de platte kar kan uit de schuur. Maar verwar overzichtelijk niet met eenvoudig. Westzaan staat dan weliswaar slechts vijfde, in verliespunten staan ze gelijk met de nummers 2 en 3. Alleen het feit dat hun wedstrijden wat vaker geen doorgang vonden weerhoudt ze van een hogere klassering. Daarnaast kregen de Kroosduikers aanvulling vanuit hun eerste team dat een klasse hoger speelt en daar bovenaan staat. We konden dus onze borst natmaken. We trapten af op het door de nachtvorst wit uitgeslagen hoofdveld. De omstandigheden en, naar ik vermoed, ook wat titelzenuwen zorgden ervoor dat we niet ons beste spel speelden. We vonden elkaar moeilijk en combinaties waren spaarzaam. Westzaan hield onder aanvoering van de sterke laatste man de rijen achterin gesloten en deelde speldenprikken uit met hun snelle spits. De 0-0 bij rust was terecht. Geen van beide teams kon echt aanspraak maken op een doelpunt. Die rust ging overigens wat eerder in dan normaal. De scheidsrechter gaf aan dat hij zich niet lekker voelde en legde het spel 3 minuten voor rust stil. De beste man werd voor de zekerheid vervoerd naar het ziekenhuis*. Na overleg werd besloten de wedstrijd gewoon door te laten gaan en de minuten die minder waren gespeeld in de eerste helft toe te voegen aan de tweede. We wisten dat het nu moest gebeuren, maar eerlijk, het betere spel was van Westzaan. Dat resulteerde ook in een doelpunt maar gelukkig voor ons in buitenspelpositie. Dat had een waarschuwing moeten zijn maar we waren niet in de luxe positie om de boel achterin dicht te gooien. Aan een gelijkspel hadden we ook niks. Toch hadden we zomaar op voorsprong kunnen komen. Het was aan een prachtige redding van de Westzaan-keeper op een schot van Marco te danken dat het 0-0 bleef. Het kostte hem wel een paar tintelende vingers waardoor het spel een paar minuten stil lag. Als we hadden gescoord had de wereld er misschien anders uitgezien. Realiteit was dat een dieptebal van Westzaan verkeerd werd beoordeeld waardoor hun spits 1-op-1 kwam met Casper, 1-0. We hadden in de rust al overlegd wat te doen bij een gelijke stand 10 minuten voor tijd. Nogmaals, alleen winst was genoeg. Achterin 1-op-1 en een spits erbij, 3-3-4 dus. Dit moment kwam nu dus wat eerder. Pompen of verzuipen. Het leek verzuipen te worden. We bleven teveel voetballen als in een 4-3-3 wat ervoor zorgde dat elk balverlies op het middenveld levensgevaarlijk werd. De 2-0 van Westzaan zou niet veel later volgen. Net toen ik wilde besluiten om weer terug te vallen op 4-3-3 omdat we er ook niet op zaten te wachten om helemaal weggeveegd te worden viel er eens een keer een balletje goed. Wout was er als de kippen bij om de bal over de keeper te wippen, 2-1. Daarmee was ook het geloof terug. Het lukte nu wel om Westzaan onder druk te houden. En toen Mykai op rechts werd gevonden, hij vervolgens verwoestend uithaalde en de 2-2 op het scorebord bracht leek Het Wonder van Westzaan in de maak. Maar de tijd, die was er niet meer. Een laatste corner nog, maar helaas. Teleurstelling maar direct besef dat we het niet vandaag hebben laten liggen. Westzaan was sterk. Eerder bij Hercules, waar we niet mochten winnen, of tegen SVA, waar we vergaten te winnen, had het moeten gebeuren. We sluiten volgende week de najaarscompetitie af thuis tegen WSV en spelen de week daarop voor de beker tegen Uitgeest maar toch kijk ik alvast met trots terug op een goede eerste seizoenshelft. Nog ongeslagen [9 winst, 3 gelijk] met vaak goed voetbal. En ook met de mentaliteit zit het wel goed. Drie keer werd een achterstand met twee doelpunten verschil goed gemaakt. En misschien gebeurt het wonder toch nog. Als RCZ zijn laatste wedstrijd niet wint uit bij Hercules en Saenden zich verslikt in KFC of.... Westzaan. Als.

    * Update op zondag: de scheidsrechter maakt het goed

    Coach Raymond